Subakromiyal sikişma sendromu tanisi konulan diayebetik ve sağlikli hastalarda omuz eklem hareket açikliği, fonksiyonel sonuçlar, uyku ve yaşam kalitesinin karşılaştırılması


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL GAZİOSMANPAŞA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2024

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: FEYZA DEMİRHAS

Danışman: Okcan BASAT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve Amaç: Subakromiyal sıkışma sendromu (SASS) en sık görülen omuz patolojisidir ve buna en çok eşlik eden hastalık diabetes mellitus (DM)' tur. DM'nin birçok komplikasyona sebep olduğu bilinmektedir. SASS omuz eklem hareket açıklığında kısıtlılık, yaşam kalitesinde kötüleşme ve uyku bozukluklarına neden olur. Bu çalışmanın amacı da diyabetik olan ve olmayan hastalarda omuz eklem hareket açıklığı, fonksiyonel sonuçlar, uyku ve yaşam kalitesini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma; prospektif ve kesitsel tipte tek kör bir araştırma olarak planlandı. 21.12.2023 ile 02.02.2024 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Kliniğine başvuran 18 yaş ve üzeri SASS tanılı hastalardan dahil edilme ve dışlama kriterlerini karşılayanlarla gerçekleştirildi. Verilerin elde edilmesinde hasta bilgi formu, Vizüel Analog Skala (VAS), Short Form 36 Ölçeği (SF-36), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) ve University of California at Los Angeles (UCLA) Fonksiyonel Omuz Skorlaması kullanıldı. Range of Motion (ROM) ölçümleri gonyometre ile yapılarak kaydedildi. İstatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 programı kullanıldı. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamız DM Olan (n=68) ve DM Olmayan (n=68) olmak üzere iki grup altında değerlendirildi. Çalışmaya dahil edilen 136 kişinin yaş ortalaması 57,08±11,15 yıl olup (min:22-max:79), %69.1'i (n=94) kadındı. Gruplar arası demografik özellikler istatiksel olarak anlamlı bulunmadı. Tüm olgularda ağrıyan omuz ROM ölçümleri bütün eksenlerde ağrımayan omuzdan anlamlı derecede daha düşüktü Diyabeti olan grupta, diyabeti olmayan gruba göre ağrıyan tarafın abdüksiyon, iç rotasyon, dış rotasyon ROM ölçümleri ve SF-36 fiziksel fonksiyon puanları anlamlı düzeyde düşük bulundu. UCLA toplam skoru en düşük 10, en yüksek 35 bulundu ve ortalaması 25.21±5.35 idi. Gruplar arasında ise anlamlı bir fark yoktu. Ağrıyan taraf, ağrıyan tarafın fleksiyon ve ekstansiyon ROM ölçümleri, ağrımayan taraf ROM ölçümleri, VAS skorları, SF-36 diğer alt boyutları, PUKİ ve Beck depresyon toplam puanları arasında ise anlamlı bir fark yoktu. Sonuç: Diyabeti olan SASS hastalarında yaşam kalitesi ve fonksiyonellik daha düşük bulunmuştur. Bu nedenle SASS tanısı konulan hastalarda diyabet varlığı sorgulanıp, diğer komplikasyonlar açısından hasta değerlendirilmelidir. Ayrıca DM tanısı konulan hastalarda yaşam tarzı değişikliği önerilerine omzu baş üstü aktivitelerden koruma, ağır spor yapmama gibi maddeler eklenebilir. Anahtar Kelimeler: Fonksiyonel Sonuçlar, Omuz Eklem Hareket Açıklığı, Subakromiyal Sıkışma Sendromu, Tip 2 Diabetes Mellitus, Uyku, Yaşam Kalitesi