Kolistinin Karbapenem Dirençli Acinetobacter baumannii İzolatlarına Karşı İn vitro Aktivitesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, TIBBİ MİKROBİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÜLKÜ İREM YILMAZ
Danışman: Tuğrul HOŞBUL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Acinetobacter baumannii özellikle hastane kaynaklı enfeksiyonların başlıca bakteriyel etkenlerinden birisidir. Çok ilaca direnç (ÇİD) gelişimi endişe verici seviyelere ulaşan A. baumannii enfeksiyonlarının tedavi seçenekleri son derece kısıtlıdır. Karbapenem dirençli A. baumannii nedenli enfeksiyonların tedavisinde kolistinin son seçenek olarak yeniden kullanımı söz konusudur. Bu çalışmada klinik A. baumannii izolatlarına karşı kolistin etkinliği, kolistine dirençli izolatlarda plazmid aracılı kolistin direnç genlerinin varlığı ile izolatlar arasındaki genetik ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: T.C. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda Ocak 2020-Aralık 2021 tarihleri arasında yatan hastalara ait klinik örneklerden izole edilmiş 62 A. baumannii izolatı çalışmaya dâhil edildi. İzolatların kolistin minimum inhibitör konsantrasyon (MİK) düzeyleri sıvı mikrodilüsyasyon yöntemi ile 0,01-16 µg/mL aralığında saptandı. Dirençli izolatlarda PCR ile plazmid aracılı kolistin direnç genlerinden mcr-1, mcr-2, mcr-3, mcr-4 ve mcr-5 varlığı araştırıldı. İzolatlar arasındaki klonal ilişkinin tespiti için M13 primeri ile arbitrarily primed (AP-PCR) genotiplendirme yöntemi kullanıldı. Bulgular: İzolatların 47 (% 75,8)'si yoğun bakım ünitelerinden, 15 (% 24,2)'i klinik servislerden gelen örneklerden oluşmaktaydı. İzolatların 29 (%46,7)'u kan kültürü, 24 (%38,7)'ü endotrakeal aspirat, 7 (%11,3)'si doku, apse ve yara kültürü, 2 (%3,3)'si katater ucu örneklerinden izole edildi. Çalışma izolatlarının 4 (%6,45)'ü kolistine dirençli olarak saptandı. İzolatların kolistin MIK50 ve MIK90 değerleri sırasıyla 0,25 µg/mL ve 0,5 µg/mL şeklinde belirlendi. Plazmid aracılı kolistin direnç genlerine sahip izolat bulunmadı. AP-PCR analizinde izolatlar 10 farklı küme içerisinde toplanmış 16 farklı genotipten oluşmaktaydı. Sonuç: Son yıllarda artan kolistin kullanımına bağlı olarak A. baumannii izolatları arasında kolistin direnç oranı artmaktadır. Çalışmadaki izolatlarda düşük oranda kolistine direnç saptanmış olması, izolatlarının elde edildiği merkez için kolistinin karbapenem dirençli A. baumannii izolatlarına bağlı enfeksiyonların tedavisinde etkin olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Antibiyotiklerin aşırı ve uygun olmayan dozlarda kullanılmaması, izolatların duyarlılıklarının güvenilir yöntem ile saptanması ve hastanelerde patojenlerin kolonizasyonu ve yayılımına yönelik enfeksiyon kontrol tedbirlerinin uygulanması oldukça önemlidir.