Tip 2 diabetes mellitus hastalarında yeme bağımlılığının metabolik parametreler, nonalkolik yağlı karaciğer hastalığı ve psikososyal işlevsellik ile ilişkisinin değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MELİKE YAZICI

Danışman: Devrim Sinem KÜÇÜKSARAÇ KIYICI

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) hastalarında yeme bağımlılığı sıklığının belirlenmesi ve yeme bağımlılığının metabolik kontrol parametreleri, Non-alkolik Yağlı Karaciğer Hastalığı ve psikososyal işlevsellik ile olan ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Yöntem ve gereç: Çalışma 18-65 yaş arasında 227 T2DM (Kadın/Erkek=150/77) tanılı hasta ile gerçekleştirildi. Biyokimyasal parametrelerin ölçümü için 8 saatlik açlık sonrası venöz kan örneği alındı. Hastaların antropometrik ölçümleri yapıldı. Hepatik yağlanmanın değerlendirmesi için hepatobiliyer ultrasonografi yapıldı. Hepatik fibrozis değerlendirmesi için "Fibrozis Based-4" (FIB-4) skoru hesaplandı. Yeme bağımlılığı modifiye Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği 2.0 (mYFAS 2.0), psikososyal değerlendirme Hasta Sağlık Anketi-9 (PHQ-9), aktivite düzeyi ise Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile değerlendirildi. Bulgular: Hastaların %35,7'sinde (n=81) yeme bağımlılığı saptandı. Yeme bağımlılığı olan ve olmayan bireyler arasında cinsiyet dağılımı, ortalama yaş, diyabet süresi ve eğitim durumu açısından anlamlı istatistiksel fark yoktu. Yeme bağımlılığı olan grupta beden kitle indeksi, bel çevresi, açlık kan şekeri, hemoglobin A1c düzeyi ile hepatik steatoz ve hepatomegali sıklığı anlamlı olarak daha yüksek bulundu (p<0,001). FIB-4 skoru ve lipid parametreleri açısından her iki grup arasında fark yoktu. Yeme bağımlılığı olan grupta depresyon sıklığı anlamlı olarak daha yüksek idi (p<0,001). Sonuç: Bu sonuçlar yeme bağımlılığının T2DM'li bireylerde sağlıklı popülasyona göre daha sık olduğunu ve yeme bağımlılığının kötü metabolik kontrol ve depresyon ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Anahtar kelimeler: Yeme Bağımlılığı, Tip 2 Diabetes Mellitus, Non-alkolik Yağlı Karaciğer Hastalığı, Metabolik Kontrol, Depresyon, Obezite