Pediyatrik kardiyak cerrahi sonrası ekstrakorporeal membran oksijenatörüne takılan hastalarda organ disfonksiyonu ve mortalite ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL DR. SİYAMİ ERSEK GÖĞÜS KALP VE DAMAR CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NİHAL SIRAKAYA ERESE
Danışman: Nurgül YURTSEVEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO) kullanımı giderek yaygınlaşan bir yaşam destek sistemidir. ECMO teknikleri ve yöntemlerindeki önemli gelişmelere rağmen, prognoz hala kötüdür. Bu kırılgan hasta grubunda ölümün altında yatan nedenler kardiyovasküler olaylardan organ yetmezliklerine-gastrointestinal, hepatik, renal, nörolojik, koagülasyon, endokrin veya bağışıklık sistem yetersizliğini içeren değişkenlik gösterir. Bu çalışmanın amacı kliniğimizde venö-arteriyel (VA) ECMO cihazı takılan hastaların organ disfonksiyonu ile mortalite arasındaki ilişkiyi göstermekdir. Hastanemizde Ocak 2015 - Haziran 2017 arasında ECMO cihazı takılan pediatrik hasta grubu incelenmiştir. ECMO süresi 48 saatten kısa süren hastalar araştırmanın dışında tutulmuştur. 63 hastaya VA ECMO takılmış ve hastalar 30 günlük mortaliteye göre iki gruba ayrılmıştır: Grup 1: 30 gün içinde mortal seyreden hastalar (n: 47), Grup 2: Yaşayan hastalar (n: 16). Hastaların kreatinin (mg/dL), BUN (blood urea nitrogen) mg/dL, ALT (alanin aminotransferaz) (IU/L), AST (aspartat aminotransferaz) (IU/L), total ve direkt bilirubin (mg/dL), albumin (g/dL) ve platelet düzeyleri (10^3/µL) 1.gün (T1), 2.gün (T2), 4.gün (T3), 5. Gün (T4), ECMO'dan ayrılma günü (Tson) ile en düşük değerler (Tmin) ve en yüksek değerler (Tmax) olarak kaydedilmiştir. Tüm hastaların yaş ortalaması 20,163 ± 42,195 ay, BSA (body surface area) 0.363 ± 0,273, ECMO süresi 207,984 ± 121,232, yoğun bakım çıkışından sonra servis takibi 287,200 ± 335,843 saatti. Gruplar karşılaştırıldığında grup 1 hastalarında T1, T2, T3, Tmin ve Tmax zamanlarında kreatinin ölçümleri, Tson, Tmin ve Tmax zamanlarında BUN ölçümleri istatistiksel olarak anlamlı yüksek iken, albümin düzeyleri T2, Tson, Tmin ve Tmax zamanlarında düşüktü (p 0,05). 36 (%57,1) hasta ECMO'dan ayrılmıştır. ECMO'dan ayrılan hastaların 16'sı (16/63, %25.4) taburcu oldu. Toplamda 47 hasta (47/63, %74.6) eksitus oldu. Özellikle böbrek ve karaciğer disfonksiyonunu gösteren laboratuvar verileri ECMO sonrası sağ kalım ve mortaliteyi göstermede etkili bulundu. Ekstrakorporeal membran oksijenasyonu sırasında gelişen organ disfonksiyonları mortaliteyi arttırmaktadır. Bu disfonksiyonların zamanında tanınması ve buna göre müdahale edilmesi ECMO'daki sağ kalımı arttırabilir. Elimizdeki veriler şu an için istenen yeterlilikte değildir. Ancak bu konuda yapılan çalışmalar giderek artmaktadır.