Sodyum glukoz cotransporter-2 inhibitörü kullanan tip 2 diyabet hastalarında öglisemik ketoasidoz riskini arttıran faktörler
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BURAK ÖCALAN
Danışman: Osman İNAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: SGLT-2 inhibitörlerinin hekimlerce daha fazla tercih edilmesi neticesinde unutulan bir durum olan öglisemik diyabetik ketoasidoz tablosunun daha sık gözlendiği görülmüştür. Literatürdeki diğer çalışmalar incelendiğinde diğer çalışmaların çoğunlukla öglisemik diyabetik ketoasidoz gelişimine odaklandığı görülmüş olup, mortaliteyi belirleyen faktörlere odaklanan veri sınırlıdır. Biz de bu çalışma ile SGLT-2 inhibitörü kullanan tip 2 diyabet hastalarında öglisemik ketoasidoz riskini artıran faktörleri araştırmayı hedefledik. Materyal ve Metot: Çalışmamıza Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'ne başvurmuş, SGLT-2 inhibitörü kullanan tip 2 diyabeti olan ve beraberinde öglisemik diyabetik ketoasidoz gözlenen 62 hasta dahil edildi. Verilerin istatistiksel analizinde SPSS for Windows 22.0 programı kullanılmış olup, anlamlılık için p değeri <0,05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya SGLT-2 inhibitörü kullanan tip 2 diabetes mellitus tanısına sahip olan öglisemik DKA saptanan 62 hasta dahil edildi. Hastaların yoğun bakım kalış süresi ortancası 5 gün iken, %27,4 oranında mortalite saptandı. Mortalite ile sonuçlanan olguların yoğun bakımda kalış süresi 8 gün bulundu ve mortalite ile sonuçlanmayan olgulardan istatistiksel anlamlı şekilde daha fazlaydı. SVO neticesinde öglisemik DKA tanısı alan hastaların diğer gerekçelerle öglisemik DKA tanısı alan hastalara göre yoğun bakım yatış süresinin anlamlı şekilde daha uzun olduğu saptandı. Yoğun bakım süresinin uzun olmasının mortalite için bağımsız risk faktörü olduğu saptandı. Öglisemik DKA tanısı öncesi geçirilmiş SVO öyküsünün olması mortalite riskini 10 kat arttırdı. Öglisemik DKA nedenlerinden enfeksiyon, SVO, MI ve oral alım azlığının mortalite için bağımsız risk faktörü olmadığı saptandı. Sonuç: Öglisemik DKA gözlenen hastaların çoğunluğu empagliflozin kullanmaktaydı. Yoğun bakımda kalış süresinin uzamasının, mortaliteyi artırdığı saptandı. Serebrovasküler olay neticesinde öglisemik DKA saptanan hastalardaki yoğun bakım yatışı süresinin diğer hastalara kıyasla daha uzun olduğu saptandı. Öglisemik DKA tanısı öncesi geçirilmiş SVO öyküsünün olmasının mortalite riskini 10 kat artırdığı saptandı. Öglisemik DKA nedenlerinden enfeksiyon, SVO, MI ve oral alım azlığının mortalite için bağımsız risk faktörü olmadığı saptandı. Anahtar Kelimeler: Öglisemik diyabetik ketoasidoz, SGLT-2 inhibitörü, Risk faktörleri