Diyabetik hastalarda zor havayolu öngörü testlerinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL EREN DURMUŞ
Danışman: Gaye AYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu prospektif çalışmada birincil amacımız, 10 yıl ve üstü ile 10 yıl altı Tip II DM'li hastalarda zor havayolu öngörü testleri ve ultrasonografik havayolu ölçümlerini karşılaştırmak ve zor laringoskopi ile ilişkisini saptamaktı. İkincil amacımız DM'li hastalarda zor entübasyonu saptamadaki en uygun ve günlük pratikte kullanılabilecek zor havayolu öngörü testlerini tespit etmekti. Gereç ve Yöntem: Elektif cerrahi endikasyonu ile genel anestezi altında endotrakeal entübasyon uygulanacak 18 yaş üstü, ASA 2-3, Vücut kitle indeksi (VKİ) <35 kg/m² olan Tip 2 DM'li 54 hasta çalışmaya alındı. Olgular Grup 1 (n:24) 10 yıl ve üzeri diyabetik hastalar, Grup 2 (n:30) <10 yıl diyabetik hastalar olarak ayrıldı. Her iki grupta zor havayolu öngörü testi Mallampati sınıflaması (MS), Tiromental mesafe uzunluğu (TMM), Sternomental mesafe uzunluğu (SMM), Boy/Tiromental mesafe oranı (B/TMM), Boyun çevresi (BÇ), Atlantooksipital eklem hareketliliği (AOEH), İnterinsizör mesafe (İİM), Üst dudak ısırma testi (ÜDIT), Cilt epiglot mesafesi (CEM), baş ekstansiyondayken hyomental mesafenin baş nötraldeyken ölçülen hyomental mesafeye oranı (HMMO), Prayer's sign (PS), Palm print testi (PPT) ölçümleri yapıldı. Zor laringoskopiyi saptamak için Cormack Lehane sınıflaması kullanıldı Yaş, cinsiyet, vücut ağırlığı, boy ve VKİ kaydedildi. Bulgular: Grup 1 ve Grup 2 olgular DM tanı yılı açısından yaş, CEM, HMMO ve CL karşılaştırıldığında Grup 1 lehine istatistiksel olarak anlamlı yüksek belirlendi. Grup 1 ve Grup 2 zor laringoskopi açısından karşılaştırıldığında ise ÜDIT Grup 1 de anlamlı derecede yüksek belirlendi. Tüm DM tanılı olgularda zor laringoskopi insidansı %20.3 olarak belirlendi. VKİ ve MS, CEM, PS, PPT ve HMMO istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Grup 1 olgularda zor laringoskopi insidansı %37.5 olarak tespit edildi. VKİ ve CEM, PS, PPT, HMMO istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Grup 2 olgularda zor laringoskopi insidansını %6,66 olarak tespit edildi. VKİ ve HMMO istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Tüm DM tanılı hastalarda en duyarlı testler CEM (%100), PS (%81,8) saptandı. Sonuç: Öngörü testlerinden CEM ve PS en yüksek duyarlılık ve özgüllük sahip olarak saptandı. DM'li hastalarda zor laringoskopiyi belirlemede kullanılabileceği kanaatindeyiz. Özellikle USG ve zor laringoskopi ile DM'li olgularda daha büyük popülasyonlarda çalışmalar yapılmasının daha net sonuçlar doğurabileceği düşüncesindeyiz. Anahtar kelimeler: Diabetes Mellitus1, Laringoskopi2, Entübasyon; İntratrakeal3, Zor entübasyon öngörü testleri4, Sınırlı eklem hareketliliği sendromu5