Tamamlayıcı pnömonektomilerde morbidite ve mortaliteyi  etkileyen  faktörler nelerdir? Tamamlayıcı pnömonektomi uygulanan hastaların  erken ve uzun dönem sonuçları

YUNUS AKSOY

Tamamlayıcı pnömonektomilerde morbidite ve mortaliteyi etkileyen faktörler nelerdir? Tamamlayıcı pnömonektomi uygulanan hastaların erken ve uzun dönem sonuçları

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL YEDİKULE GÖĞÜS HASTALIKLARI VE GÖĞÜS CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: YUNUS AKSOY

Danışman: Özkan SAYDAM

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Tamamlayıcı pnömonektomi (TP) yüksek mortalite ve morbidite oranına sahip cerrahi prosedürdür. Erken tanı konan akciğer kanseri insidansının artması, parankim koruyucu cerrahin ön plana çıkması , akciğer kanseri ve/veya enfeksiyonu için pulmoner rezeksiyon sonrası artan sağkalım oranları TP endikasyonları giderek genişlemektedir. Bu çalışmamızda TP endikasyonlarını, erken ve geç dönem sonuçlarını literatür eşliğinde retrospektif olarak sunmayı amaçladık. Metot : Ocak 2006 ile Aralık 2016 yılları arasında S.B.Ü Yedikule Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde tamamlayıcı pnömonektomi yapılan hastaların prospektif olarak tutulan dataları retrospektif olarak değerlendirildi.66 hastadan 58'ine klasik TP , 8'ine kurtarıcı TP uygulanmıştır. Bu hastaların operasyon endikasyonları, erken ve geç dönem sonuçlarını etkileyen faktörler, operatif mortalite ve sağkalım oranları analiz edildi. Bulgular: Genel operatif mortalite oranı %7.6 (5 hastada) olarak saptandı. KTP de mortalite oranı %6,9 iken, Kurtarıcı TP de bu oran %12,5 idi. Malign nedenli TP uygulanan hastalarda mortalite oranı %8.67 saptandı. Mortaliteye etki eden prognostik faktörler intraoperatif kanama miktarı ve hemoglobin düşüş yüzdesi olarak saptandı. Postoperatif 28 hastada (%42.2) komplikasyon saptandı ve en sık saptanan komplikasyon atrial fibrilasyon (%19.7) idi. Grup analizi yapıldığında komplikasyonlar arasında istatiksel olarak fark saptanmadı (p>0,05). Tamamlayıcı pnömonektomi sonrası toplam 10 (%15.2) hastada BPF saptandı. GPS skorunun 0 olması ve bronş güdüğünün herhangi bir doku ile desteklenmesi BPF riskini istatistiksel olarak azalttığı (sırasıyla p= 0.019 , p= 0.014), diabet mellitusun ve ilk operasyon sonrası alınan adjuvan tedavinin ise BPF görülme sıklığını artırdığı gösterildi (p=0.039,p 0,5). Malign nedenli KTP uygulanan hastalarda ortalama sağkalım süresi 70 ay olarak saptandı. 5 yıllık, 10 yıllık sağkalım oranları 58.1%, %25.3 olarak saptandı. Sağkalıma etki eden prognostik faktörler arasında tümör çapının 7 cm'den büyük olması, ikinci tümörün evresi olarak saptandı. Adjuvan tedavi alan hastalar daha iyi sağkalıma sahip olmalarına rağmen bu istatiksel olarak anlamlı değildi (p= 0.08). Grup analizinde ilk operasyon ile ikinci operasyonda aynı histopatolojiye sahip hastalarda iki operasyon arasındaki süre ile sağkalım arasında istatiksel olarak fark saptanmadı(p=0.351). İki operasyon arasında geçen sürenin sağkalım üzerine etkisi saptanmadı(p=0.423). Sonuç: Sonuç olarak tamamlayıcı pnömonektomi kabul edilebilir mortalite ve morbidite oranlarıyla sağkalıma anlamlı katkı sağlamaktadır. Komplikasyon nedeniyle uygulanan tamamlayıcı pnömonektomi hayat kurtarıcıdır.