Prediyabet ve tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda HbA1c düzeyi ile dislipidemi arasındaki ilişki ve yaşam tarzı değişikliğinin, statin tedavisinin hba1c düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE TIP FAKÜLTESİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İZZET ONUR ÖZ
Danışman: Kenan SAĞLAM
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Prediyabet ve Tip 2 Diyabetes Mellituslu Hastalarda HbA1c Düzeyi İle Dislipidemi Arasındaki İlişki Ve Yaşam Tarzı Değişikliğinin,Statin Tedavisinin HbA1c Düzeyi Üzerine Etkisinin İncelenmesi Amaç: Tip 2 Diyabetes mellitus dünya çapında 285 milyon insanı etkilemektedir. Dünyada 2013 yılında diyabet görülme sıklığı (%7.2) iken 2030 yılında bu oranın (%8.7) olması beklenmektedir. Diyabetik dislipidemi (aterojenik dislipidemi) esasen metabolik sendrom veya T2DM olgularının karakteristik lipid bozukluğudur. T2DM'li hastalarda ise LDL kolesterol düzeyleri diyabetli olmayan bireylerinkine benzer değerlerdedir ama trigliserid düzeyleri daha yüksek ve HDL-kolesterol düzeyleri daha düşüktür. Belli başlı statin çalışmalarının sonuçları, tip 2 DM' li hastaların kalp damar sistemi hastalıklarından korunma açısından statin tedavisinden büyük fayda gördüklerini ortaya koymaktadır. Bununla beraber yüksek doz statin kullanımının HbA1c değerini yükselttiğine dair bazı çalışmalar vardır. Çalışmamızda prediyabet ve T2DM nedeniyle takip edilen hastalarda HbA1c ile LDL, HDL, trigliserid düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve yaşam tarzı değişikliğinin, statin tedavisinin HbA1c seviyelerinin değişimi üzerine etklilerini gözlemlenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışmaya HbA1c değerlerine göre prediyabet ve diyabet olarak sınıflandırılan 232 katılımcı dahil edildi. Katılımcıların yaşı, cinsiyeti, boyu, kilosu sigara kullanım durumu, eğitim durumu, yaşadığı yer, diyabet süresi, kullandığı ilaçlar, Hba1c, LDL kolesterol,HDL kolesterol, trigiserid , üre, kreatinin, GFR düzeyleri ile ilişkin veriler toplandı. Hastalar LDL kolesterol düzeylerine göre statin başlanan beraberinde yaşam tarzı değişikliği önerilen ve sadece yaşam tarzı değişikliği önerilen olmak üzere 2 grupta sınıflandırıldı. 3 ay sonra statin tedavisinin ve yaşam tarzı değişikliklerinin HbA1c üzerine etkisini görebilmek için hastaların HbA1c değerleri kontrol edildi. Bulgular: Çalışmamıza katılan hastaların yaş ortalaması 53,7 idi ve % 60.3' ü kadındı. Katılımcıların % 89,2 si kilolu, obez, ileri obez ve morbid obezdi. Hastaların % 65,5 sadece oral antidiyabetik ajan kullanıyordu, % 30,6' sı lise ve üzerinde eğitim düzeyine sahipti, % 37,9 ' u sigara kullanıyordu Hastaların LDL kolesterol ortalaması 135 ± 37.15 mg/dl , Trigliserid ortalaması 213 ± 135.72 mg/dl, HDL kolesterol ortalaması 49±11.49 mg/dl, total kolesterol ortalaması 222 ± 50,16 mg/dl, HbA1c ortalaması %8.18 ± 2.52 olarak saptandı. Katılımcıların yaşam tarzı değişikliği ve statin kullanımı sonrasında alınan kontrol HbA1c ortalaması 6,93 ± 1,41, LDL kolesterol ortalaması 113,71 ± 35,48 mg/dl olarak saptandı. HbA1c değeri yüksek olan hastalarda diyabetik nöropati, diyabetik retinopati görülme sıklığı daha yüksek olarak saptandı. Sonuç: HbA1c değeri ile trigliserid değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyon buluınduğu, diyabetik mikrovasküler komplikasyonların görülme sıklığının HbA1 c değeri yükseldikçe arttığı, düşük doz statin tedavisinin kısa takip sürelerinde HbA1c değeri üzerinde istatistiksel olarak anlamlı değişiklik oluşturmadığını tespit ettik. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diyabetes Mellitus, HbA1c, dislipidemi, statin