Sol ventrikül destek cihazı implante edilen hastalarda post operatif aort yetmezliği gelişim sıklığı ve etki eden faktörlerin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE ULUSLARARASI TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HAKAN BALTACI
Danışman: Sabit SARIKAYA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Sol ventrikül destek cihazı (LVAD) implantasyonundan sonra aort kapak yetersizliği gelişimi uç organ perfüzyonunda azalmaya ve düşük kardiyak debi semptomlarının devam etmesine neden olarak tekrarlayan hastane yatışlarının başta gelen sebeplerinden olmaktadır. Bu çalışma ile sol ventrikül destek cihazı (LVAD) implantasyonundan sonra aort kapak yetersizliği gelişimi sıklığı ve etki eden predispozan faktörlerin araştırılması planlandı. Gereç ve yöntem: Çalışmamız retrospektif olarak planlanmıştır. Çalışmaya Ocak 2015 ile Aralık 2021 tarihleri arasında sol ventrikül destek cihazı implante edilen 144 hasta dahil edilmiştir. Hastaların bilgileri retrospektif olarak hastane arşiv dosyaları ve fonet veri işleme sistemi aracılığı ile toplanmıştır. Sol ventrikül destek cihazı (LVAD) implantasyonu yapılan hastaların preoperatif ve postoperatif aort kapak yetersizlik dereceleri (0:yok/eser, 1:hafif, 2:hafif-orta, 3:orta, 4:şiddetli) incelendi. Hastaların takiplerinde hafif-orta ve üzeri aort kapak yetersizliği gelişen (grup 1) hastalara karşılık kontrol grubu olarak, aort kapak yetmezliği gelişmeyen (grup 2) hastalar bağımsız iki grup olarak değerlendirildi. Hafif AY semptom oluşturmayıp, hemodinamiyi etkilemediğinden fonksiyonel olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle anlamlı AY kriteri olarak, hafif-orta ve üzeri AY gelişmesi primer sonlanım noktası kabul edildi. Sol ventrikül destek cihazı (LVAD) implantasyonu öncesinde AY (2:hafif-orta ve üzeri) olmayan hastaların ameliyat sonrası takiplerinde AY (2:hafif-orta ve üzeri) gelişiminin sıklığı, AY gelişinceye kadar geçen sol ventrikül destek cihazı tedavi süresi ve gelişimine etki eden faktörler değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil olan hastaların median LVAD destek süresi 684 (323 – 1097) gündü. 22 hastada (%15.3) anlamlı AY (hafif-orta ve üzeri) gelişti. AY, median 662 günlük destek tedavisi sonrasında gelişti. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde kadın cinsiyet (p:0.013; OR:16.511; %95 CI: 1.810-150.59), geniş sinüs valsalva çapı (p:0.030; OR:1.272; %95 CI:1.023-1.580), preoperatif hafif AY varlığı (p:0.002; OR:11.269; %95 CI: 2.433-52.186) ve her kardiyak siklusta aort kapak açıklığının olmaması (p:0.004; OR:0.025; %95 CI: 0.002-0.313) AY gelişmesinde bağımsız prediktif risk faktörleri olduğu gösterildi. Ayrıca ileri yaş (p:0.009), küçük VYA (p:0.018) ve yüksek SVR (p:0.045) hasta popülasyonumuzda AY gelişimi ile anlamlı şekilde ilişkiliydi. Sonuç: AY gelişmesi, cf-LVAD destek tedavi sürecinde yüksek prevelansa sahiptir. AY'ni tedavi edebilmek, sınırlandırabilmek veya önleyebilmek için AY açısından yüksek riskli popülasyonlar belirlenmeye çalışılabilir ve hedefe yönelik stratejiler düşünülebilir. Özellikle hedef tedavi amaçlı cf-LVAD implantasyonu planlanan ve AY gelişmesi için risk faktörlerine sahip olan hastaların, altta yatan aort kapak patolojilerinin düzeltilmesi planlanlanmalıdır. Anahtar kelimeler: Kalp yetmezliği, Aort yetmezliği, Sol ventrikül destek cihazı, Ekokardiyografi