Diyabetik ketoasidozlu ve ketozlu çocuklarda elektrokardiyografik değişiklilkler
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR DR. BEHÇET UZ ÇOCUK HASTALIKLARI VE CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ECE HALİS
Danışman: Hurşit APA
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş-Amaç: Diyabetik ketoasidoz (DKA), T1DM'un hayatı tehdit eden en önemli ve en ciddi akut komplikasyonudur. Önceki yıllarda DKA'nın mortalite oranı %100'lerde bildirilirken günümüze kadar bu oran %2-10 arasına kadar gerilemiştir. Özellikle, atak sırasında meydana gelen ritm bozuklukları, akut miyokard infarktüsü ve kardiyak arrest gibi komplikasyonlar %2-10 arasında mortaliteye neden olmaktadır. Amacımız, DKA sırasında EKG'de oluşacak QTc uzaması, ST-T değişikliği, bradikardi ve diğer değişikliklerin saptanması ve buna neden olabilecek elektrolit imbalansı, ketozis ve asidoz ile olan ilişkisinin değerlendirilmektir. Gereç-Yöntem: S.B.Ü Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Acil Servis kliniğine 10 Ekim 2019 – 1 Şubat 2020 tarihleri arasında DKA sebebi ile başvuran 0-18 yaş arasındaki çocuklar prospektif olarak çalışmaya alındı. Demografik özellikler, DKA dereceleri, laboratuvar bulguları, kan gazı analizleri değerlendirildi. Hastalara başvuru sırasında ve tedavi sonrasında 12 derivasyonlu EKG çekimi yapıldı. EKG'lerde sinüs ritmi dışında görülen tüm ritmler patolojik olarak kabul edildi. Çekilen EKG örneklerinden RR mesafesi, QRS süresi, QT aralığı, ve Tp-e aralığı ölçüldü. Bulgular: Toplamda 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Olguların medyan yaşı 10.0 yıl (10 ay-17) olup Kız/Erkek oranı 1.14/1 idi. Hastaların %30'unda hafif DKA, %23.3'ünde orta DKA, %26.7'sinde ağır DKA ve %20'sinde de ketozis saptandı. DKA sırasında bakılan RR süresinin tedavi sonrasındaki RR süresine göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha kısa olduğu; QRS süresinin de anlamlı derecede daha uzun olduğu görüldü (sırasıyla, p 440 msn olduğu ve atak sırasında bakılan QTc süresinin tedavi sonrasındaki QTc süresine göre daha uzun olduğu saptandı (p<0.001). Hastaların %23.3'ünde başvuru sırasında QTd değerlerinin uzun olduğu; tedavi sonrasında ise %10'unda QTd uzunluğunun devam ettiği görüldü. DKA sırasındaki QTd süresinin tedavi sonrasındaki QTd süresine göre daha uzun olduğu saptandı (p=0.008). Sonuç: DKA, T1DM'lu çocuklarda en önemli ve en sık morbidite ve mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. DKA'da ortaya çıkan, ventriküler aritmi riskini artırarak ölüm riskini arttıran EKG değişikliklerinden biri de QTc süresinde uzama ve QT dispersiyonunda ki artıştır. Çalışmamızda vaka sayısı az olmakla birlikte DKA sırasında EKG'de QTc ve QTd sürelerinde uzama saptanmıştır. Diyabetik ketoasidoz sırasında EKG de olan bu değişiklikler randomize kontrollü çalışmalar ile desteklenmelidir. Bu nedenle, EKG çekimi ilk ve en önemli tetkiklerden biri olmalıdır. Anahtar kelimeler: Diyabetik ketoasidoz, QTc süresinde uzama , Qt dispersiyonundaki artış