Yenidoğan sarılığı nedeniyle hastaneye yatırılan yenidoğanlarda tartı kaybının yenidoğan sarılığına ve hastane yatış sürelerine etkisi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ZEYNEP KAMİL KADIN VE ÇOCUK HASTALIKLARI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2022

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AYŞE EREN MEMİŞ

Danışman: Nazmiye Nilgün KARADAĞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmada sarılık nedeniyle hastaneye yatırılan yenidoğanlarda tartı kaybı yüzdesinin hiperbilirubinemi şiddetine, fototerapi tedavisi ve hastane yatış sürelerine etkisinin incelenmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Bu amaçla gebelik haftası ≥34 haftada olan ve doğum tartısı ≥2000 gram olan hastalar retrospektif olarak incelendi. Doğum tartılarına göre hastane başvurusundaki tartı kayıpları (TK) yüzde olarak hesaplandı. Tartı kaybı 0.05). Tartı kaybı yüzdesi ile gestasyon haftası, doğum ağırlığı, annelerin paritesi ve STB arasında istatistiksel anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır (GH ρ=-0.045; p=0.457; DA ρ= 0.095; p=0.114; Parite ρ= -0.098; p=0.10; STB ρ=-0.83; p=0.167). Cinsiyet, doğum şekli, anne yaşı ve kan grubu uyuşmazlığı ile TK arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır (p>0.05). Doğum biçimleri TK yüzdesini etkilemezken, sezaryen doğum ile istatistiksel anlamlı olarak daha yüksek STB değerleri görülmüştür (p=0.024). Tartı kaybı kesme değeri %8 alınan sarılıklı yenidoğanlarda hipernatremi, hipoglisemi ve BFT bozukluğunu ön görme etkisi güçlüdür. İlginç olarak kan grubu uyuşmazlığının hastaların STB düzeylerini, TK yüzdesini, fototerapi alma gün sayılarını ve hastane yatış sürelerini etkilemediği görülmüştür. İşitme testinden geçemeyen yenidoğan sayısı TK fazla grupta yüksek saptanmıştır. Ancak aradaki fark istatistiksel anlamlı bulunmamıştır. Geç preterm hastaların ortanca TK değeri term hastalardan yüksek saptandı. Ancak aralarında istatistiksel anlamlı bir fark görülmedi [TKGeç preterm: % 7.3 (3.4-9.8), TKTerm: % 6.1 (3-8.5); p=0.224]. Ancak fototerapi gün sayısının ve hastane yatış süresinin TK'dan bağımsız olarak geç pretermlerde term hastalardan daha uzun olduğu görülmüştür (pFOTO=0.001, pHYS=0.002). Sonuç: Tartı kaybı yüzde sekiz ve üzerinde olan hastalarda hipoglisemi, hipernatremi ve böbrek fonksiyon testlerinde bozukluk açısından dikkatli edilmelidir. Sezaryen doğum yöntemi yenidoğanlarda daha yüksek STB neden olabilmektedir. Geç pretermlerde tartı kaybından bağımsız olarak yatış süresi uzayabilmektedir. Yenidoğanların tartı kaybı ile STB, gestasyon haftası, doğum ağırlığı ve annelerin paritesi arasında istatistiksel anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Ancak sarılıklı yenidoğanlarda tartı kaybı hastane yatış süresini ve fototerapi ihtiyacını arttırmaktadır.