Diabetik makula ödemi tespit edilen hastalarda optik koherens tomografi bulguları: Yeni kavramların detaylı analizi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ULUCANLAR GÖZ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MAHMUT KAYA
Danışman: Sibel DOĞUİZİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diabetik makula ödemi (DMÖ) tespit edilen hastalarda, başvuru anındaki Optik Koherens Tomografi (OKT) bulgularını değerlendirmek, bu bulguların sıklığını belirlemek ve görme keskinliği ile ilişkisini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Retrospektif klinik çalışmamıza, Ocak 2014 – Haziran 2016 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ulucanlar Göz Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Retina Kliniği'ne başvuran ve başvuru anında diabetik retinopatiye bağlı DMÖ olan hastalar dahil edildi. Hastaların dosya kayıtlarından demografik özellikleri (cinsiyet, yaş, gözün tarafı (sağ/sol), hipertansiyon varlığı, ETDRS çalışmasına göre diabetin evresi) ve en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri kaydedildi. Hastaların başvuru anındaki SD-OKT (Spektral Domain Optik Koherens Tomografi) (Spectralis, Heidelberg Engineering, Heidelberg, Germany) bulguları; santral foveal kalınlık, seröz makula dekolmanı varlığı, iç veya dış katlarda hiperreflektif nokta varlığı, intraretinal kist bulunması, 450µm'den büyük kist bulunması, dış limitan membran ve elipsoid zonun intakt olup olmadığı, vitreomaküler adezyon ve traksiyon varlığı, epiretinal membran varlığı kaydedildi. Bu bulguların sıklığı, birbirleri ve görme keskinliği ile ilişkileri incelendi. Bulgular: Çalışmamıza 125 (69E, 56K) hastanın 167 gözü dahil edildi. Hastaların yaş ortalaması 59,43±7,35 (min:27-maks:84) idi. Araştırma kapsamında incelenen gözlerin en iyi düzeltilmiş görme keskinliği ortalaması 0,61±0,29 (min:0,10-maks:1,20) logMAR olarak belirlendi. SD-OKT'de ölçülen santral foveal kalınlık (SFK) ortalaması 492,7±150,7 (min:300-maks:906) µm'ydi. Gözlerin 87 (%52,1)'sinde seröz makula dekolmanı; 158 (%94,6)'inde iç retinal katlarda hiperreflektif nokta, 96 (%57,5)'sında dış retinal katlarda hiperreflektif nokta; 110 (%65,9)'unda intraretinal kist, 21 (%12,6)'inde 450µm'den büyük kist, 26 (%15,6)'sında elipsoid zonda ve eksternal limitan membranda bozulma, 46 (%27,5)'sında vitreomaküler adezyon, 25(%15,0)' inde vitreomaküler traksiyon, 18 (10,8)'inde epiretinal membran saptandı. Hipertansiyonu bulunan (p<0,001), ciddi non-PDR (p<0,001) ve PDR'si (p=0,038) olan, dış retina tabakalarında hiperreflektan noktalar (p=0,021) bulunan ve intraretinal kistleri (p=0,037) olan hastalarda seröz makula dekolmanı daha sık görüldü. Görme keskinliği ile SD-OKT bulguları arasındaki ilişki incelendiğinde; SFK'sı yüksek olan (p<0,001), 450µm'den büyük kist bulunan (p<0,001), dış retinal katlarda hiperreflektif nokta bulunan (p<0,001), elipsoid zonda ve eksternal limitan membranda bozulma izlenen (p<0,001), hastalarda görme keskinliği anlamlı olarak daha düşük saptandı. Sonuç: Diabetik makuler ödemli hastalarda; SD-OKT'de seröz makula dekolmanı, intraretinal kistler ve hiperreflektan noktalar oldukça sık görülmektedir. SFK'nın yüksek olması, 450µm'den büyük kist bulunması, dış retinal katlarda hiperreflektif nokta bulunması, elipsoid zonda ve dış limitan membranda bozulma izlenmesi görme keskinliğini olumsuz etkileyen bulgulardır.