Tip 2 diyabetes mellitus hastalarında retinopati ve serum magnezyum düzeyi ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL SEFA ASLAN
Danışman: Okcan BASAT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetik retinopati Tip 2 DM hastalarında gelişen ciddi bir mikrovasküler komplikasyon olup görme kaybı ve körlüğe sebep olabilir. Magnezyum vücutta önemli bir role sahip olan bir hücre içi katyon olup kan şekeri regülasyonunda önemli bir role sahiptir. Bu çalışmada amaç Tip 2 DM hastalarında serum magnezyum düzeyi ile diyabetik retinopati arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Yöntem: Çalışmamıza 30 Ekim 2021-30 Aralık 2021 tarihleri arasında Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniğine başvuran 118 hasta dahil edilmiştir. Katılımcılara diyabet takibine yönelik rutin muayeneler ve labaratuar tetkikleri (tansiyon ölçümü, tam kan sayımı, kan biyokimyası, elektrolitler, HbA1c, kolesterol paneli, TİT, idrar protein/kreatinin oranı) uygulanmış olup retinopati varlığı için göz hekimine danışılarak, aynı göz hekimi tarafından ploriferatif ve non ploriferatif diyabetik retinopati varlığı araştırılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilirken, istatistiksel analizler için SPSS (Statistical Package for Social Sciences for Windows) 22.0 programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların ortalama yaşları (57,14±10,31),diyabet süresi (5,8±4,22) olmuştur. Hastaların %80,51'inde Mg durumu normalken %19,49'unun Mg durumu eksik olduğu görülmüştür. Hastaların %7,63'ünde proliferatif retinopati ve %15,25'inin non proliferatif retinopati görülmüştür. Katılımcıların regülasyon durumları 70'i (%59,32) iyi, 33'ü (%27,97) orta ve 15'i (%12,71) kötü olarak dağılım göstermiştir. Katılımcıların Mg değeri normal olanlar (7,59±1,57) ile eksik olanların (8,73±1,69) HbA1c değerleri arasında anlamlı fark saptandı. Hastalarının retinopati durumu ile regülasyon durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı (X2 =13,591, p=0,009). Retinopatisi olmayan %7.69'unun regülasyon durumu kötü regüle , proliferatif retinopatisi olan hastaların %33.33'ünün kötü regüle ve non proliferatif retinopati olan hastaların %27,78'inin kötü regüle olduğu görülmüştür. Hastalarının Mg eksikliği durumu ile retinopati durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu. (X2 =21,272, p<0,001). Mg eksikliği bulunmayan hastaların vi %85,26'sında (n:81) retinopati yokken Mg eksikliği bulunan hastaların %43'48'inde (n:10) retinopati yoktu. Proliferatif retinopatinin magnezyum eksikliği durumunda 6,286, non ploriferatif retinopati gelişimi riskinde 5,788 kat arttığı görülmüştür. Sonuç: Bu çalışmada Tip 2 DM hastalarında retinopati gelişimi riski ile hipomagnezemi arasında ciddi bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca kötü glisemik kontrolün hem magnezyum eksikliği hem de retinopati varlığı ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Hipomagnezemik DM hastalarında magnezyum takviyesinin retinopati gelişimi riskini azaltabileceği kanısına varıldı