Karpal tünel sendromunda 2.lumbrikal kas kayıtlı median sinir motor distal latansı ve 2.lumbrikal-interosseus distal motor latans farkının elektrodiagnostik evrelemelere göre değişkenliğinin incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BERRİN MÜBERRA UZUNALİOĞLU
Danışman: Sefer GÜNAYDIN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Median sinirin el bileği düzeyinde basıya maruz kalması sonucunda gelişen klinik tablo karpal tünel sendromu (KTS) olarak tanımlanır ve yaygın görülen bir periferik nöropatidir. 2. Lumbrikal kası uyaran median sinir lifleri anatomik yerleşimi nedeniyle hastalığın ileri evrelerine kadar korunmakla birlikte, ölçümleri yüksek duyarlılık göstermekte ve hastalığı erken evrelerde dahi yakalayabilmektedir. KTS' nin elektrofizyolojik şiddetini değerlendirmede literatürde en sık kullanılan sınıflama Padua evrelemesidir. Bu çalışmada 2. Lumbrikal kas kayıtlı median sinir distal latansı ve 2.lumbrikal-interosseus distal latans farkının Padua sınıflamasına göre değişkenliğini ve klinik ile korelasyonunu değerlendirmeyi, bu sayede erken tanı ve tedavi planlamasına katkıda bulunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın hasta grubunu, KTS ön tanısı ile elektromiyografi (EMG) laboratuvarına yönlendirilen ve elektrofizyolojik inceleme sonucunda tanısı doğrulanan, ayrıca çalışmanın dahil edilme kriterlerini karşılayan 128 hastaya ait toplam 220 el oluşturdu. Kontrol grubunda ise hasta grubuyla benzer özelliklere sahip olan ve dahil edilme kriterlerini sağlayan 32 sağlıklı bireye ait 42 el yer aldı. Ayrıca hasta grubunda bulunan 14 kişinin KTS tanısı bulunmayan sağlıklı elleri de kontrol grubuna eklenerek değerlendirmeye dahil edildi. Böylece kontrol grubunda toplam 56 el incelendi. Tüm katılımcıların anamnez bilgileri kaydedildi ve ayrıntılı fizik muayeneleri yapıldı. Hastaların semptom şiddeti ve fonksiyonel durumlarının değerlendirilmesi amacıyla Visual Analog Scale (VAS) ve Boston Karpal Tünel Sendromu Anketi kullanıldı. Daha sonra elektromiyografi (EMG) incelemesi yapıldı. Bulgular: 2. lumbrikal-ulnar interosseus distal latans farkının duyarlılığının %95 ve özgüllüğünün %91 olduğu görüldü (AUC:0,972). 2. lumbrikal median distal latansı ise 3,02 cut off ile %92 duyarlılığa ve %96 özgüllüğe sahipti (AUC:0,970). Latans farkı Padua sınıf 1'de 0,11±0,11 ms iken, Padua sınıf 6'da 5,61±0,53 ms'ye yükseldi. İstatistiksel analizler, bu artışın ileri düzeyde anlamlı olduğunu gösterdi. (F=632,035; p<0,001). 2.lumbrikal median distal latansının da Padua evresi yükseldikçe istatistiksel anlamlı arttığı izlendi (F=486,118; p<0,001). 2. lumbrikal median distal latansı ile klinik şiddet skorlarının pozitif yönde ve anlamlı bir ilişki (BKTS-SSS: r=0,363; p<0,001 ve BKTS-FDS: r=0,367; p<0,001) gösterdiği izlendi. Benzer şekilde 2. lumbrikal-ulnar interosseus distal latans farkı ile klinik şiddet skorları anlamlı ilişkiler (BKTS-SSS: r=0,377; p<0,001 ve BKTS-FDS: r=0,396; p<0,001) saptandı. Sonuç: Çalışmamızda 2.lumbrikal motor distal latansın ve 2.lumbrikal-ulnar interossei latans farkının Padua elektrofizyolojik evreleriyle tutarlı bir ilişki gösterdiğini ve erken evrelerden itibaren hastalığı gösterme gücünün yüksek olduğunu aynı zamanda hastaların şikayetleri ve fonksiyonel kısıtlılıklarını da yansıtabildiğini bu yüzden rutin sinir iletim çalışmalarında değerlendirilmesi gerektiğini düşündük.