Açık redüksiyon ve plak ile osteosentez uygulanan humerus diyafiz kırıklarında anterior veya posterior cerrahi yaklaşımların cerrahi skar oluşumu ve hayat kalitesine etkileri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HASEKİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HASAN KUMRU
Danışman: Murat YILMAZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Humerus diyafiz kırıkları tüm kırıkların %2-4 ünü oluşturmaktadır. Humerus diyafiz kırıklarında açık redüksiyon ve plak ile osteosentez sık kullanılan bir cerrahi tedavi yöntemidir. Bu çalışmada humerus diyafiz kırığı nedeniyle anterior veya posterior cerrahi yaklaşımla açık redüksiyon ve plak ile osteosentez uygulanan hastalarda seçilen cerrahi yaklaşımın, cerrahi skar oluşumu ve hayat kalitesine etkisi değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2015-2021 yılları arasında humerus diyafiz kırığı nedeniyle anterior(s:24) ve posterior(s:21) cerrahi yaklaşımla açık redüksiyon ve plak ile osteosentez tedavisi uygulanan 45 hasta retrospektif olarak değerlendirilerek iki gruba ayrıldı. Takip süresi en az 6 ay olarak belirlendi. Hastaların cerrahi skarları Vancouver skar skalası ile cerrahi skarın hayat kalitesine etkisi DLQI kalite skorlaması ile değerlendirildi. Hastaların UCLA skorlaması, DASH-T skorlaması, modifiye constant skorlaması, omuz ve dirsek hareket açıklıkları, iyileşme oranları, sekonder sinir hasarı varlığı ve post op komplikasyon oranları değerlendirildi. Bulgular: Hastalarda gruplar arası yaş, cinsiyet, kırık ekstremite, dominant taraf, takip süreleri ve AO sınıflandırmaları arasında anlamlı fark görülmedi. Yaklaşım türü anterior olanların Vancouver Skar Skorları, posterior olanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek saptandı. Her iki grupta DLQI skorlaması açısından anlamlı bir fark gözlenmedi. Dirsek eklem hareket açıklığı anterior yaklaşımla opere edilen grupta daha yüksek bulundu. Omuz eklem hareket açıklığı her iki grupta benzerdi, UCLA skorlaması, DASH-T skorlaması, modifiye constant skorları gibi fonksiyonel skorlarda istatiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı. Post op komplikasyon oranları her iki grupta benzer bulundu. Sonuç: Anterior cerrahi yaklaşımın hastalarda yara skarı sorunu oluşturduğu saptandı. Her iki yaklaşım türünün, fonksiyonel skorlar ve hayat kalitesine etkisinin benzer olduğu gözlemlendi. Her iki grupta benzer kaynama ve komplikasyon oranları görüldü. Anahtar sözcükler: Humerus şaft kırığı, Açık redüksiyon, Plak ile fiksasyon, Anterior plaklama, Posterior plaklama