Patellofemoral instabilitelerde tibial tüberkülün anteromedializasyonu (Fulkerson osteotomisi) sırasında kullanılan farklı fiksasyon tekniklerinin karşılaştırılması

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: OĞUZHAN USLU

Danışman: Özkan KÖSE

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmanın amacı patellofemoral instabilite tedavisinde uygulanan tibial tüberkül osteotomilerinde (TTO) başsız ve başlı vida fiksasyon yöntemleri arasındaki komplikasyon oranlarını ve implant çıkarım sıklığını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: 2014 ile 2024 yılları arasında tibial tüberkül osteotomisi uygulanan 84 hasta (94 diz) retrospektif olarak incelendi. Hastalar, kullanılan fiksasyon tipine göre iki gruba ayrıldı: başsız vida kullanılanlar (56 diz) ve başlı vida kullanılanlar (38 diz). Demografik özellikler, perioperatif değişkenler, fonksiyonel sonuçlar, komplikasyonlar ve revizyon cerrahisi oranları analiz edildi. Fonksiyonel sonuçlar Kujala, Lysholm ve Tegner skorlama sistemleri kullanılarak değerlendirildi. Tüm hastalar için minimum radyolojik takip süresi bir yıl olarak belirlendi. Bulgular: Gruplar arasında başlangıç demografik verileri veya ameliyat sonrası fonksiyonel skorlar açısından anlamlı bir fark bulunmadı. Başsız vida grubunda ameliyat süresi anlamlı şekilde daha kısa izlendi (95,8 ± 11,6 dakika vs. 106,8 ± 15,9 dakika, p = 0,001) ve hastanede kalış süresi de daha düşüktü (1,4 ± 0,7 gün vs. 2,1 ± 0,8 gün, p = 0,001). Ağrılı implant çıkarımı başlı vida grubundaki hastaların %18,4'ünde görülürken, başsız vida grubundaki hiçbir hastada izlenmedi (p = 0,001). Herhangi bir nedenle revizyon cerrahisi uygulanma oranı da başsız vida grubunda anlamlı derecede daha düşüktü (%3,6 vs. %26,3, p = 0,002). İmplant çıkarımı yapılan hastalarda, ilk cerrahi ile çıkarım arasındaki ortalama süre 19,8 ay olarak hesaplandı (aralık: 11–35 ay). Post-hoc güç analizi, implant çıkarım oranlarındaki farkı saptamak için çalışmanın %98,8 düzeyinde yeterli istatistiksel güce sahip olduğunu gösterdi. Sonuçlar: Tibial tüberkül osteotomilerinde başsız vida fiksasyonu, başlı vidalara kıyasla benzer fonksiyonel sonuçlar sağlarken, implant kaynaklı revizyon cerrahisi ve ağrılı implant çıkarımı oranlarında anlamlı derecede daha düşük oranlarla ilişkilendirildi. Bu bulgular, başsız vidaların TTO'da implantla ilişkili komplikasyonları azaltmada tercih edilebilir bir fiksasyon yöntemi olabileceğini göstermektedir.