Semptomatik olgularda derin öğrenme görüntü rekonstrüksiyonu(DLIR) ile elde edilen diz MRG'nin konvansiyonel diz MRG ile karşılaştırılması

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TUNÇ BURAK BENKAYA

Danışman: İclal ERDEM TOSLAK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş ve amaç: Bu çalışmanın amacı, 1.5 Tesla manyetik rezonans görüntüleme sisteminde elde edilen diz görüntülerinde derin öğrenme destekli görüntü rekonstrüksiyonu (DLIR) ve konvansiyonel rekonstrüksiyon (Non-DLIR) yöntemlerini karşılaştırarak görüntü kalitesi, okuyucu güveni ve diz yapısal anomalileri ve patolojilerinin değerlendirilmesinde yöntemler arası ve okuyucular arası uyum düzeyini belirlemektir. Materyal ve Metot: Bu prospektif çalışmaya mart ve nisan 2025 tarihlerinde Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyoloji kliniğine başvuran semptomatik 82 hastanın 104 diz MRG'si, aynı 1.5 T MRG de sabit protokol ile elde edildi; her olgu DLIR (Siemens Deep Resolve Boost) ve konvansiyonel rekonstrüksiyonla görüntülendi. İki radyolog görüntüleri bağımsız olarak değerlendirerek görüntü kalitesi, okuyucu güveni ve kemik, kıkırdak, menisküs, bağ ve tendon lezyonlarını derecelendirdi. Örneklem, minimum kabul edilebilir ICC=0,40, %95 güç, α=0,05 ve %10 kayıp varsayımıyla gözlemci başına ≥83 olarak hesaplandı. Tanımlayıcı istatistikler n(%), ortalama±SS ile sunuldu. Normallik için Shapiro-Wilks testi, grup karşılaştırmaları için Wilcoxon Signed Ranks testi kullanıldı.Yöntemler ve okuyuclar arası uyum Kappa katsayısı ile, ölçüm güvenilirliği ICC (%95 GA) ile gösterildi. Analizler IBM SPSS 23.0 (IBM Corp., Armonk, NY) ile yapıldı; p<0,05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: DLIR ile elde edilen görüntülerin kalite parametre skor ortalamaları, konvansiyonel (Non-DLIR) görüntülere kıyasla istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulundu(p<0,001). Yöntemler arası uyum genel olarak yüksekti (κ/ICC ≈0,71–0,94); kemik, kıkırdak, menisküs ve ligament değerlendirmelerinde yüksekti, patellar ve kuadriseps tendonları ile sinoviyal-bursal effüzyonlarda orta düzeyde kaldı. Okuyucular arası uyum Non-DLIR'de κ/ICC ≈0,71–0,93, DLIR'de κ/ICC ≈0,79–0,98 aralığında olmak üzere her iki yöntem için de yüksekti. DLIR'de kıkırdak ve menisküs değerlendirmelerinde okuyucu güveni, Non-DLIR'ye göre anlamlı düzeyde daha yüksekti (p<0,001). Sonuç: DLIR ile elde edilen görüntülerin konvansiyonel yönteme kıyasla görüntü kalitesini belirgin iyileştirdiği ,okuyucuların diagnostik ve okuyucu güvenini artırdığı ayrıca okuyucular arasındaki farklılılıkları azalttığı gösterilmiştir.