Pelvik inflamatuar hastalık tanısı ile hospitalize edilen hastaların tedavisinde klasik antibiyotiklerin etkinliği ve alternatif antibiyotik tedavi rejimlerine geçiş oranlarının belirlenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ADANA TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÖKTÜRK HAN DOĞAN
Danışman: Raziye NARİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda PİH tanısı ile hastaneye yatırılarak tedavi başlanan hastaların klasik antibiyotiklere yanıtları, alternatif antibiyotiklere geçiş endikasyonları ve oranının belirlenmesi hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma 2017-2022 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Adana Şehir Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Kadın Hastalıkları ve Doğum kliniğinde PİH tanısı ile hospitalize edilen hastaların elektronik sistemde tanı kodları girilerek dosyalarına ulaşılmıştır. 18-65 yaş arası ve gebe olmayan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışma kriterlerini karşılayan 133 hastanın bilgileri elektronik dosyaları üzerinden elde edilmiştir. Hastaların demografik verileri, tedavi öncesi ve sonrası labataruvar değerleri, başlangıç medikal tedavileri, klinik yanıtları, tedavi değişiklikleri, komplikasyon oluşup oluşmadığı, hastanede kalış süreleri kaydedilmiştir. Verilerinin değerlendirilmesinde SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) 25.0 paket programı kullanılmıştır. Bulgular: 103 hastada (%77) klasik antibiyotik rejimlerinin enfeksiyon parametrelerinde gerileme ve klinik iyileşme sağladığı izlendi. 30 hastada (%23) alternatif antibiyotiklere gerek duyuldu. Alternatif antibiyotik kullanımına geçiş süresi, ortalama 3.45 gün idi. Alternatif antibiyotikler arasında en çok kullanılan ajan Piperasilin+Tazobaktam (Tazosin) idi. Hastaların boy, kilo ve BMI değerleri ile alternatif antibiyotik kullanımı ile arasında anlamlı bir farklılık tespit edilemedi (p>0,05). Hastaların yaş ortalamaları alternatif antibiyotik kullananlarda daha yüksek bulundu (p=0,008). Alternatif antibiyotik tedavisine geçilen hastaların tedavi başlandığı günkü CRP değerleri ile tedavinin bittiği günkü CRP değerlerindeki düşme oranı, klasik tedavi ile tedavisi tamamlanan hastaların CRP'lerindeki düşme oranına göre daha fazla idi (p 0.05). Alternatif antibiyotik kullanılan hastalarda tedavi süresi, komplikasyon varlığı ve hastanede kalış süresi, klasik antibiyotik kullanan hastalar göre istatistiksel olarak anlamlı derecede daha fazla bulundu (p<0,001). Klasik antibiyotik verilen hastalarda ortalama yatış süresi 4.2 gün iken, alternatif anitibiyotik verilen hastalarda ise 10.4 gündü (p=0.009). Sonuç: Çalışmamızda PİH tedavisinde klasik antibiyotik rejiminin etkinliği ile alternatif antibiyoterapiye geçiş oran ve sıklığını belirlemeyi amaçladık. Demografik veriler arasında sadece yaş faktörünün alternatif antibiyotik kullanımı ile ilişkili olduğu izlendi. Alternatif rejimler arasında en çok kullanılan ajan tazosindi (Piperasilin+Tazobaktam). Alternatif antibiyotiklere geçilen hastalarda enfeksiyon parametrelerinin ve komplikasyon oranlarının daha yüksek olduğu, hastanede yatış sürelerinin daha uzun olduğu tespit edildi. Araştırmalarımıza göre literatürde PİH tedavisinde farklı antibiyotiklerin etkinliklerinin karşılaştırıldığı birçok çalışma olmasına rağmen, klasik antibiyotik başlanan ancak tedaviye yanıt alınamadığı için farklı antibiyotiklere geçilen hasta grubunda yapılan benzer bir çalışmaya rastlanmamıştır. Günümüzde yaygınlaşan antibiyotik direnci sorununun, PİH hastalarının tedavisinde kullanılan klasik antibiyotiklerdeki durumunu ortaya koymak için prospektif ve daha geniş katılımlı çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Pelvik İnflamatuar Hastalık, Antibiyoterapi, Direnç