Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda proteinüri ve vitamin D ilişkisi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KANUNİ SULTAN SÜLEYMAN SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MEHMET MOR

Danışman: Ömür TABAK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

AMAÇ: Bu çalışmadaki amacımız tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda serum vitamin d ve albüminüri ilişkisini gözlemlemektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif çalışma Sağlık Bakanlığı Üniversitesi Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yürütülmüştür. Çalışmaya iç hastalıkları polikliniğinde takipli diyabetes mellitus hastaları dahil edilmiştir. Çalışma grubunu 2016-2019 yılları arasında poliklinik başvurusunda bulunmuş olan 18 yaşından büyük tip 2 DM hastaları oluşturmaktadır. Hastalara ait demografik veriler ve laboratuar sonuçları hasta dosyalarından taranarak elde edildi. Elde edilen verilerle yapılan isttaistiksel analizlerde SPSS(Statistical Package for the Social Sciences) 21.0 paket programı ve Microsoft Excel 2016 programları kullanıldı ve p değerinin 0,05 'in altında olması anlamlı olarak kabul edildi. BULGULAR: Çalışmaya 87'ü kadın 139 hasta dahil edildi ve ortalama yaş 56.2±10,25 yıl idi. Hastaların çoğunun beden kitle indeksi 25'in üzerinde ve ACE inhibitörü veya ARB kullanıyordu ve diyabetik retinopati sıklığı %21,6 idi. İki cinsiyet arasında proteinüri ve vitamin d düzeyleri açısından bir fark yoktu (p>0.05). Vitamin d düzeyi normoalbuminürik grupta 19,09±15,46, mikroalbuminürik grupta 19,63±13,83 ve makroalbuminürik grupta 14,89±8,37 olarak saptandı ve tüm ikili kıyaslamalarda anlamlı farklılık yoktu (p>0.05) Vitamin D düzeyi düşük olan grubun vitamin D düzeyi normal olan gruba göre daha genç olduğu ve DRP sıklığının daha yüksek olduğu gözlendi. Vitamin D düzeyi düşük olan grupta açlık glukoz, GFR ve albuminüri düzeyleri daha yüksek iken, kreatinin düzeyi daha düşük olarak bulundu. İki grup arasında HbA1c düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı gözlendi.. Vitamin D düzeyi düşük olan grubun vitamin D düzeyi normal olan gruba göre daha genç olduğu ve DRP sıklığının daha yüksek olduğu gözlendi. Serum vitamin D düzeyi ile Ca , Pth düzeyleri arasında pozitif yönlü; Mg düzeyleri arasında ise negatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon saptandı. SONUÇ: Vitamin d düzeyi düşük olan grup ile normal olan grup karşılaştırıldığında, albuminüri düzeyi, vitamin d düzeyi normal olan grupta daha düşük olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı değildi (p:0.39). Literatürde D vitamini ile proteinüri arasındaki iliskiyi inceleyen çalısmalar daha çok retrospektif veya kesitsel planda yapılmıstır. Bu çalışmada da olgu sayısının yeterli olmayısı ve çalısmanın planı sonuçları etkilemektedir. Bu konuda prospektif, yeterli olgunun alındığı çalısmalara ihtiyaç vardır. ANAHTAR KELİMELER: vitamin d , proteinüri, kreatinin, diyabetes mellitus