Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışmakta olan hekimlerin sanat eğitim ve etkinliklerinin tıp uygulamalarına etkisi hakkındaki görüş algı ve tutumlarının değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KAĞAN UTKU CAN
Danışman: Hülya PARILDAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu araştırmada, sanat eğitim ve etkinliklerinin hekimlik pratiğine olan etkisi ve hekimlerin bu konudaki düşünce ve tutumlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma analitik tipte kesitsel bir çalışma olup Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde çalışmakta olan hekimlere uygulanmıştır. Çalışmaya katılan hekimlerin sanatla ilgisi, sanatın tıp uygulamalarına ve günlük yaşama olan etkisi hakkındaki düşünce ve tutumlarını saptamak amacıyla çoktan seçmeli ve açık uçlu sorulardan oluşan bir anket hazırlanarak internet ortamında ve yüz yüze uygulanmıştır. İstatistik değerlendirmesinde SPSS 23.v sürümü kullanılmıştır. Kategorik verilerin gruplar arası karşılaştırmasında Pearson ki-kare ve Fischer's exact test, sayısal verilerin normal dağılımına bakmak için Shapiro-Wilk Testi, normal dağılıma uymayan sayısal verilerin analizinde ikili gruplarda Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi <0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan 262 hekimin %53,8'i kadın %46,2'si erkektir. Yaş ortalaması 32±7,5 yıldır. Katılımcıların %43,1'i mezuniyet öncesinde/sonrasında sanat ile ilgili bir kurs aldığını ifade ederken %43,9'u daha öncesinde veya çalışmanın yürütüldüğü sırada bir sanat dersi almakta olduğunu belirtmiştir. Hekimlerin %65,5'i mezuniyet öncesinde ya da sonrasında alınan sanat derslerinin tıp uygulamalarına olumlu etkisi olduğunu düşünmektedir. Hekimlerin %90,1'i sanatın tıp uygulamalarına olumlu etkileri olduğunu ifade etmiş olup, %94,3'ünün sanatın günlük yaşamı olumlu etkilediğini düşündükleri gözlemlenmiştir. Hekimlerin sanat uğraşma durumuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir farkla sanatın tıp uygulamalarına mental sağlık ve iyilik haline katkı (p<0,001), yaratıcı düşünme yetisini geliştirme (p=0,04), bütüncül yaklaşımı geliştirme (p=0,009) anlamında olumlu katkısı olduğunu ifade ettikleri gözlenmiştir. Mezuniyet öncesinde ya da sonrasında sanat eğitimi almış hekimlerin daha yüksek bir oranda (p=0,003) sanatın tıp uygulamalarını olumlu etkilediği, özellikle de mental sağlık ve iyilik haline katkısı (p= 0,009) ve bütüncül bakışı geliştirmesi (p=0,007) anlamında sanatın tıp uygulamalarına olumlu etkisi olduğunu belirttikleri gözlenmiştir. Sonuç ve Öneri: Çalışmada hekimlerin çoğunluğunun sanat eğitim ve etkinliklerinin tıp uygulamalarına olumlu etkilerinden, özellikle mental sağlık ve iyilik haline katkısı ve yaratıcı düşünme yetisini geliştirme anlamında onayladığı görülmektedir. Bununla birlikte sanatla uğraşan hekimler sanatla uğraşına bağlı olarak anlamlı bir farkla sanatın gözlem yetisini geliştirmesi, empati yetisini geliştirmesi, hasta hekim iletişimine katkıda bulunması ve bütüncül bakışa katkıda bulunması anlamında sanatın tıp uygulamalarına olumlu etkileri olduğunu ifade etmişlerdir. Çalışmanın işaret ettiği nokta sanatın tıp uygulamalarına olası olumlu etkilerinin hekimlerin düşünceleri ile örtüşmeler içerdiği ve bu örtüşmenin sanat eğitim ve etkinliklerinin tıp eğitim müfredatlarına eklenmesi konusundaki farkındalığa katkı sağlayabileceği olarak düşünülmüştür. Bu anket çalışmasının COVID 19 pandemisi sürecinde yoğun çalışılan bir eğitim araştırma hastanesinde yapılmış olması çalışmanın başlıca kısıtlılığı olarak düşünülebilir. Bu konudaki farkındalığı arttırmak adına sanatın tıp uygulamalarına etkileri ve hekimlerin sanat uğraşlarının/alışkanlıklarının daha kapsamlı bir biçimde incelendiği çalışmalar yapılabilir.