Çocuk acil servisine başvuran hastaların ebeveynlerinin temel ilk yardım bilgi düzeylerinin değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İBRAHİM DİNÇER

Danışman: Umut GÖK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu araştırma, İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servisi'ne başvuran hastaların ebeveynlerinin temel ilk yardım bilgi düzeylerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Pediatri Acil Servisi'ne 15 Aralık 2017 ile 15 Mart 2018 tarihleri arasında başvuran ebeveylerin gönüllü olup çalışmaya dâhil edilme kriterlerini taşıyan 350 kişi dâhil edildi. Araştırmanın evreni 15 Aralık 2017- 15 Mart 2018 tarihleri arasında başvuran 40000 kişidir. OpenEpi programı üzerinden %95 güven aralığında 381 kişilik örneklem hasaplanmıştır. Çalışmaya katılmayı kabul eden 350 kişi alınmıştır. Örneklemin %91,6'sına ulaşılmıştır. Veriler, tanımlayıcı ve kesitsel tipte olan bu araştırmamıza katılan ebeveynlerin bazı tanımlayıcı özelliklerini, çocuklarının karşılaştıkları ilk yardım gerektiren durumları ve ilk yardım bilgi düzeylerini sorgulayan soruların yer aldığı, araştırmacılarca oluşturulan bir anketin yüz yüze görüşülerek uygulanması ile toplanmıştır. Bulgular: 350 ebeveynin yaş ortalaması 35,57 (±8,21) yıl iken; % 21,4'ü ilkokul, %18,6'sı ortaokul, %34,9'u lise ve %20,9'u üniversite mezunuydu. Çocuğa bakım verenlerin %71,4'ü anneydi. Annelerin %31,4'ü bir işte çalışıyordu. Ebeveynlerin %17,4'ü ilk yardım eğitimi almıştı. Ancak ilk yardım konusunda kendini yeterli görenlerin oranı %8 idi. İlk yardım gerektirecek bir olayla karşılaşma oranı %47,7 saptandı. En sık görülen kaza %18 ile kafa travması idi. Kaza sonrası ebeveynlerin %46,1'i çocuklarını hastaneye götürdüğünü ifade etti. Ebeveynlerin çoğunluğu kafa travması, yanık, travmaya bağlı şişlik ve çivi batması ile ilgili sorulara doğru cevap vermiştir. İlk yardım eğitimi ile ilk yardım yeterlilik arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yine eğitim düzeyi ile ilk yardım eğitimi arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda ebeveynlerin %82,6'sının ilk yardım eğitiminin olmadığı, %92'sinin ilk yardım konusunda kendini yetersiz gördüğü saptanmıştır. İlk yardım eğitimi ile ilk yardım yeterlilik arasında anlamlı ilişki olması ve eğitim düzeyi ile ilk yardım eğitimi arasında anlamlı ilişki olması eğitimin önemini göstermektedir. Sonuç olarak, öncelikle toplumda eğitim düzeyi yükseltilmeli, çocukların sık karşılaştığı kazalar saptanarak, ebeveynlere pratik yeteneklerini geliştirecek şekilde ilk yardım eğitimi verilmelidir.