Çocuk onkoloji polikliniğinde izlenen periferik lenfadenopatili olguların retrospektif değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GİZEM GÖKÇE ALTAŞ
Danışman: Derya ÖZYÖRÜK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Periferik lenfadenopati, çocukluk çağında çok sık görülen ve çoğunlukla benign nedenlerden kaynaklanan bir bulgudur; ancak daha az sıklıkla da olsa ciddi hastalıkların ilk bulgusu olabilir. Bu çalışmada, periferik lenfadenopati ile başvuran çocukların demografik, klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulgularını retrospektif olarak inceleyerek, etiyolojik dağılımlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada S.B.Ü. Ankara Şehir Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Onkoloji polikliniğinde 01.09.2019-31.05.2021 tarihleri arasında lenfadenopati ön tanısıyla değerlendirilen 0-18 yaş aralığında 150 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların elektronik dosyalarından anamnez, muayene, laboratuvar, görüntüleme ve ek tetkik bulguları kaydedildi. Bulgular: Hastalarımızın 97'si (%64,7) erkek, 53'ü (%35,3) kız cinsiyette idi. Yaş ortalamaları 8,2±4,8 yıldı. En sık başvuru şikayeti boyunda şişlik, en sık ek yakınma ateşti. Hastalarımızın 65'inde (%43,3) akut, 85'inde (%56,6) kronik lenfadenopati mevcuttu. Olguların 127'sinde (%84,6) lokalize, 23'ünde (%15,4) yaygın lenfadenopati izlendi. Malign olgularda yaygın lenfadenopati görülme oranı benign gruba göre daha yüksekti. Hastaların 103'ünde (%68,6) submandibular lenf nodu tutulumu mevcut olup, en sık tutulan bölge submandibular bölgeydi. Benign grupta da en sık tutulan bölge submandibular bölge, malign grupta ise en fazla tutulan lenf nodu lokalizasyonu supraklavikuler bölgeydi. Servikal bölge her iki grupta da ikinci en sık tutulan lokalizasyondu. Ortalama lenf nodu uzun aks boyutu 25±8,8 mm olarak saptandı. Benign grupta hastaların çoğunluğunda yağlı hilusu seçilebilen ve reaktif lenf nodları izlenirken, malign grupta hastaların tümünde yağlı hilusu seçilemeyen, nonreaktif lenf nodları mevcuttu. Serolojik tetkik yapılan hastalarda en sık akut etken EBV olarak saptandı. Benign grupta hastaların 120'sinde (%87) hepato-splenomegali izlenmezken, malign grupta 12 hastadan 8'inde (%66,6) hepato-splenomegali mevcuttu. Hastaların ortalama takip süresi 7,7± 8,1 aydı. Toplamda 37 hastaya (%24,6) doku biyopsisi yapıldı; bunların 25'inde (%16,6) benign patoloji, 12 hastada (%8) ise malign patoloji saptandı. Benign patolojiler içinde en sık tespit edilen sonuçlar reaktif lenf nodu ve lenfadenit; malign patolojiler içinde en sık tespit edilen sonuç ise Hodgkin Lenfoma-Nodüler sklerozan varyant idi. Sonuç: Lenfadenopati çocukluk çağında sık karşılaşılan bir bulgudur. Çoğunlukla benign nedenlerden kaynaklansa da malignite ihtimali göz ardı edilmemelidir. Çalışmamızda da lenfadenopatilerin büyük çoğunluğunun benign kaynaklı olduğu bulundu. Hastalarımızın %24'6 sına biyopsi endikasyonu konulurken, toplam hasta grubumuzun yalnızca %8'inde malignite saptandı. Ayrıntılı bir anamnez, sistematik bir fizik muayene, ön tetkik ve izlemle hastaların büyük çoğunluğunun biyopsi gerekmeksizin ayırıcı tanısının yapılabileceği görüldü. Her zaman etiyoloji saptanamasa da temel ve öncelikli olan hastanın sistematik değerlendirilmesi ve izlemidir. Laboratuvar ve görüntüleme parametreleri de lenfadenopatinin değerlendirilmesinde yardımcı olacaktır. Anahtar kelimeler: Çocuk, periferal lenfadenopati, lenfadenit