Çocuklarda idrar yolu enfeksiyonu sebebi ile DMSA (renal kortikal sintigrafi) çekilen hastaların retrospektif değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ATATÜRK GÖĞÜS HASTALIKLARI VE GÖĞÜS CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FEYZA UYANIK
Danışman: Fatih Mehmet KIŞLAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, kliniğimizde idrar yolu enfeksiyonu nedeniyle DMSA(Renal Kortikal Sintigrafi) çekilen hastaların, klinik, laboratuar ve görüntüleme yöntemlerini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Atatürk Sanatoryum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Nefroloji Polikliniği'ne 01.06.2017 ile 01.06.2023 tarihleri arasında başvuran 1 ay-18 yaş arasında olan hastalar çalışmaya alındı. İdrar yolu enfeksiyonu nedeniyle DMSA çekilen hastaların kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Hastalara ait demografik veriler, klinik bulgular ve özellikler, labortavuar tetkikleri, görüntüleme tetkikleri ve bunlara ilişkin veriler kaydedildi. Bulgular: Çalışmamızda ele alınan 1 ay-18 yaş arasında idrar yolu enfeksiyonu geçiren 181 hastanın %57,5'i kız (n=104), %42,5'i erkek (n=77) olarak saptandı. Hastaların en sık başvuru şikayeti %47 ile (n=85) ateş olurken, idrar kültüründe en sık üreyen etken%56,9 (n=103) ile E. Coli olarak saptandı. USG'de hidronefroz saptanma oranı %49,2 (n=89) olarak belirlendi. DMSA bulgularına göre %46,4'ünde (n=84) renal skar tespit edildi. Renal skarı olan olgularda E. Coli daha az, Klebsiella spp, enterokok, Proteus spp, Pseudomonas aeruginosa ve Morganella morganii daha sık saptandı. Cerrahi sünnet olanlarda skar gelişen hasta oranı daha düşük bulundu. Renal skar varlığında ateşin daha sık görüldüğü belirlendi. Laboratuvar değerlerinden CRP renal skarı olanlarda daha yüksek, NLO, renal skar varlığında daha düşük bulundu. Renal skar grade'i ile VUR grade'i arasında orta düzey pozitif yönlü anlamlı korelasyon bulundu. Hidronefroz ve VUR'un renal skar için bağımsız risk faktörleri olduğu, VUR varlığının skar gelişme riskini 5 kat, hidronefroz gelişme riskini 22,3 kat artırdığı belirlendi. Sonuç: Çalışmamızda, renal skar ve VUR arasında pozitif yönde bir ilişki olduğu, VUR'un da hidronefroz gelişme ihtimalini artırdığı saptandı. VUR varlığının hidronefroz gelişme riskini 22,3 kat, renal skar gelişme riskini 5 kat artırdığı saptandı. VUR veya renal skar tanısı olanlarda idrar kültüründe Klebsiella daha fazla, E. Coli daha az bulundu. Anahtar Kelimeler: DMSA, Çocuk, Üriner enfeksiyon