Lefort 1 ilerletme ve aşağı pozisyonlandırma cerrahisi sonrası uygulanan farklı rijit fiksasyon konfigürasyonlarının biyomekanik davranışlarının üç boyutlu sonlu elemanlar analizi yöntemi ile incelenmesi
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, GÜLHANE DİŞ HEKİMLİĞİ FAKÜLTESİ (ANKARA), KLİNİK BİLİMLER BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÜLŞAH KARATAŞ TELLİ
Danışman: Sara SAMUR ERGÜVEN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Le Fort I osteotomisi, maksillayı içeren dentofasiyal deformitelerin tedavisinde sıklıkla tercih edilen bir cerrahi tekniktir. Bu tez çalışmasında Le Fort I osteotomisi ile maksillanın ileri ve aşağı yönde konumlandırılması sonrasında uygulanan farklı fiksasyon konfigürasyonlarının biyomekanik davranışının üç boyutlu (3B) sonlu elemanlar analizi yöntemi ile incelenmesi hedeflenmektedir. Gereç ve Yöntem: Maksillanın Le Fort I osteotomisi ile 5 mm ileri ve 4 mm aşağı konumlandırılmasını takiben üç farklı fiksasyon konfigürasyonunu temsil eden üç boyutlu sonlu eleman modelleri oluşturulmuştur. Birinci modelde apertura piriformis bölgesine biri sağda ve diğeri solda olmak üzere iki adet prebent plak (model 1), ikinci modelde apertura piriformis bölgesine iki adet prebent plak ve zigomatik "buttress" bölgesine iki adet mini L plak (model 2) ve üçüncü modelde apertura piriformis bölgesine iki adet prebent plak ve zigomatik "buttress" bölgesine iki adet mikro L plak (model 3) uygulanmıştır. Modellerde, vertikal, horizontal ve oblik yönde çiğneme kuvvetlerini yansıtan okluzal kuvvet simülasyonları statik olarak uygulanmıştır. Çalışma modellerinde kortikal ve spongiyoz kemikte maksimum ve minimum asal gerilme stresleri, plak ve vidalarda von Mises stresleri, D1, D2 ve D3 noktalarında oluşan deplasman miktarları hesaplanarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Vertikal, horizontal ve oblik kuvvetler altında, en düşük deplasman miktarları model 2'de saptanmıştır. Plaklardaki en düşük von Mises stresleri, vidalardaki en yüksek von Mises stresleri ve kemikteki en yüksek Pmax stresleri model 2'de bulgulanmıştır. Plaklarda oluşan en düşük von Mises stresleri mini L plakta ölçülmüştür. Model 1 ve model 3'ün stres değerlerinin benzer olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Deplasman miktarları değerlendirildiğinde vertikal, horizontal ve oblik kuvvetler altında tüm noktalarda en stabil modelin, model 2 olduğu saptanmıştır. Model 1 ve model 3'ün von Mises stres değerleri benzer olarak ölçülmekle birlikte bu benzerlik prebent plağın mikro L plak ile kombinasyonunun belirgin bir mekanik avantaj sağlamadığı sonucuna ulaşmamızı sağlamaktadır. Prebent plaklara ek bir fiksasyonun tercih edildiği durumlarda mini L plak kullanımının von Mises streslerini belirgin ölçüde azalttığı ve stabilizasyonu arttırdığı kanaatindeyiz.