COVID-19 ards'de uyanık pron pozisyon invaziv mekanik ventilasyon ihtiyacını azaltır mı?
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAKIRKÖY DR. SADİ KONUK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DAMLA ÖZMEN DÖNMEZLER
Danışman: Yasemin TEKDÖŞ ŞEKER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:GİRİŞ ve AMAÇ: Pandemi boyunca invaziv mekanik ventilasyon (IMV) ihtiyacının ve mortalitenin artmasıyla yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) yatak/ventilatör yetersizliği endişesi ve IMV'nin olası kötü sonuçları nedeniyle ile birlikte orotrekal entübasyondan (OTE) kaçınmak için uyanık pron pozisyonun kullanımı yaygınlaşmıştır. OTE uygulanmış şiddetli ARDS hastalarında en az 12 saat prone pozisyonlamanın oksijenizasyonda iyileşme sağladığı ve mortaliteyi azalttığı bilinmektedir. Ancak, mevcut çalışmalar IMV uygulanan hastaları kapsamakta olup uyanık hastalarda pron pozisyonun etkinliği ve uygulama şekli (sayı/süre) ile ilgili ileri araştırmalara ihtiyaç vardır. Çalışmamızın amacı, hafif-orta COVID-19 ARDS (C-ARDS) tanılı uyanık hastaların tolere edebildiği pron süre ve sayısının; IMV ihtiyacı, mortalite ve hastanede kalış süresi ile arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamız retrospektif, tek merkezli, gözlemsel, çıkarımsal olarak tasarlanmıştır. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon Kliniği Yoğun Bakım Ünitesinde Mart 2020 - Ekim 2021 tarihlerinde tedavi almakta olan Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü rehberine göre kesin/olası COVID-19 ve hafif orta ARDS tanılı hastalar dahil edilmiştir. Koopere, oryante ve iletişim kurabilen hastalar sedasyon uygulanmadan ancak endişeli hastalara düşük doz anksiyolitik uygulanarak, tolere ettikleri süre doğrultusunda ve klinisyen karari aralıklı pron pozisyona alınmıştır. Veriler Metavision/QlinICU Clinical Decision Support Software'de Structured Query Language (SQL) sorguları ile retrospektif olarak elde edilmiştir. BULGULAR: HFNC uygulanan hafif-orta C-ARDS tanılı toplam 65 hasta çalışmamıza dahil edilmiştir. Hastaların IMV ihtiyacının olmaması ile pron süresi arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde orta derecede korelasyon saptanmıştır (r=0.401, p<0.001). Benzer şekilde IMV ihtiyacı olmaması ile pron sayısı arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönde düşük orta derecede korelasyon saptanmıştır (r=0.399, p<0.001). Hasta karakteristikleri (SOFA skoru, BKİ, yaş) düzeltilmiş hesaplamalarda pron sayısı ve süresi ile mortalite arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. SONUÇ: Güncel çalışmalarla benzer şekilde pron pozisyonlamanın C-ARDS hastalarında oksijenlenmeyi arttırdığı saptanmıştır. Çalışmamızdaki hastalarda, pron sayısı ve süresi arttıkça IMV ihtiyacı azalmaktadır. Major yan etkisi olmayan ve düşük maliyetli bu tedavi stratejisi, mortaliteyle ilişkisi olmasa bile hastaların IMV ihtiyacının gelişmemesi açısından uygulanabilir ve pratik bir araç olarak hafif-orta C-ARDS'de kullanılabilir.