İdiyopatik pulmoner fibrozis olgularında uykuda solunum bozuklukları sıklığı ve PAP tedavisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR DR. SUAT SEREN GÖĞÜS HASTALIKLARI VE CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: GÖRKEM VAYISOĞLU ŞAHİN
Danışman: Enver YALNIZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç:İnterstisyel akciğer hastalıkları arasında yer alan idiyopatik pulmoner fibrozis (İPF) tanılı hastalarda, fizyopatolojisi tam aydınlatılamamış olmakla birlikte uykuda solunum bozukluğu görülme sıklığı normal popülasyona göre fazladır.Bu çalışmanın amacı, İPF tanılı hastalarda uykuda solunum bozukluklarının görülme sıklığının, görülen uyku bozukluğu türlerinin, PAP cihazı endikasyonu bulunan hastaların tespiti ve bu hastaların cihaz titrasyonlarının yapılıp değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: İPF tanısı almış, dahil edilme ve hariç tutulma kriterleri doğrultusunda belirlenmiş 55 hasta çalışmaya alındı, hastaların demografik bilgileri, semptomları, solunum fonksiyon, difüzyon ve 6 dakika yürüme testi sonuçları, yaşam kalite ve uykuyla ilişkili anket skorları kaydedildi ve bu hastalara üst solunum yolu muayeneleri sonrası tüm gece polisomnografi (PSG) yapıldı. İPF tanılı, uykuda solunum bozukluğu olan ve olmayan iki grup özelliklerine göre karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamıza katılan 55 hastanın 40'ı (%72,7) erkek, 15'i (%27,3) kadındı. Tüm hastalarda ortalama yaş 67,5±7,9 yıldı. Hastaların %63,7'sinde sigara öyküsü olduğu belirlendi. Ortalama vücut kitle indeksi (VKİ) 26,5±2,4 olarak saptandı. Hastaların yapılan solunum fonskiyon testindeki ortalama FEV1 (Litre) 1,99±0,57 (%78,3±17,3) ve FVC (L) 2,32±0,72 (%70,91±16,7) olarak bulundu. FEV1/FVC oran ortalaması 87,29±6,75, DLCO ortalaması %44,84±15,09 olarak hesaplandı, bulgular restriktif akciğer patolojileri ile uyumluydu. Hastalarımızda uykuda solunum bozukluğu görülme oranı %78,2 olarak bulundu. Uykuda solunum bozukluğu olan ve olmayan hastaların Stop Bang ortalama skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı (ortalama skorlar sırasıyla 4,2 vs. 3,3. p=0,045). Sonuç: İPF tanılı hastalarda uykuda solunum bozukluğu sık görülmektedir. Hastalarda ileri yaş ve erkek cinsiyet hakimdir. Bu hastalarda semptom sorgulanması ve Stop-Bang anketinin yapılmasının, PSG uygulama kararında etkili olacağını düşünmekteyiz. Obstrüktif uyku apne sendromu tanısı alan İPF'li hastaların bir kısmına PAP cihazı kullanım endikasyonu konulmaktadır ve bu tedavinin hastaların yaşam kalitesi üzerinde olumlu etkileri olabileceği düşünülmektedir.