Aile hekimliği polikliniğine başvuran obez hastalarda yeme bağımlılığı düzeyleri ve yeme bağımlılığı ile ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖNDER ÖLMEZ
Danışman: Engin Ersin ŞİMŞEK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Sigaradan sonra önlenebilir ölümlerin en önemli 2. nedeni olan obezite yüksek enerji alımına bağlı olarak vücutta aşırı yağ birikimi ile gelişen kompleks ve multifaktöryel bir hastalıktır. Son yıllarda yapılan bazı araştırmalar bir tür davranış bağımlılığı olarak kabul edilen yeme bağımlılığının obez hastalarda bulunabileceğini göstermektedir. Bu çalışmada amacımız Aile Hekimliği Polikliniği'ne başvuran ve obezitesi olan bireylerin yeme bağımlılığı düzeylerinin belirlenmesi ve yeme bağımlılığı ile ilişkili faktörlerin değerlendirilmesidir. Yöntem: Kesitsel nitelikteki araştırmamıza Aile Hekimliği Polikliniği'ne ilk kez başvuran, dahil edilme kriterlerine uyan 180 hasta dahil edilmiştir. Katılımcılar araştırmacı tarafından poliklinikte görülüp sosyodemografik bilgileri edinilmiş, antropometrik ölçümleri yapılmıştır. Katılımcıların Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeği (YFAS) ile yeme bağımlılıkları değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya toplam 180 katılımcı dahil edilmiş olup bunların 149 (%82.8)'u kadın ve 31 (%17.2)'i erkek olarak saptanmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 40.7±12.9 yıl olarak tespit edilmiştir. Katılımcıların BKİ ortancası 38.0 (30.4-60.6) kg/m2 olarak bulunmuştur. Çalışmaya dahil edilen katılımcılar Yale Yeme Bağımlılığı Ölçeğine (YFAS) göre değerlendirildiğinde 98 (%54,4)'inin yeme bağımlılığı olduğu, 82 (%45,6)'sinin yeme bağımlılığı olmadığı görülmüştür. Çalışmaya dahil edilen katılımcılardan yeme bağımlılığı olan ve olmayan katılımcılar karşılaştırıldığında katılımcıların yaş ortalaması ve depresyon varlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p=0,017, p=0,045). Sonuç: Literatürle karşılaştırdığımızda, bizim çalışmamızda daha yüksek oranda yeme bağımlılığı oranları tespit ettik. Yeme bağımlılığı genç yaş gruplarında daha sık gözlenmiş olup yeme bağımlılığı olan katılımcılarda depresyon görülme sıklığı daha yüksek tespit edilmiştir. Obezite ile mücadelenin başarısı genetik, psikolojik, sosyal, kültürel ve çevresel etmenler gibi multifaktöriyel etkenlerin yönetimi ile mümkün olmaktadır. Psikolojik etkenlerin tedavi sonuçlarıyla olan ilişkisi nedeniyle obezitede rol oynayan psikolojik faktörlerin daha iyi anlaşılması, obezite alanında çalışan profesyonellere obezitenin takip ve tedavisi açısından olumlu katkıda bulunabilecektir.