Tip 2 diabetes mellitus tanılı hastalarda anksiyete ve obezite ilişkisinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BÜŞRA TOKAT KÜTÜKOĞLU
Danışman: Engin Ersin ŞİMŞEK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç:Diabetes mellitus (DM) kronik metabolik bir fiziksek hastalık olmanın yanı sıra psikososyal boyutları olan endokrin bir bozukluktur. Normal populasyona göre hem kronik hastalığı olan bireylerde psikiyatrik belirti ve bulgularındaha sık görülmesi hem de psikiyatrik hastalığı olan bireylerde kronik hastalıklarındaha sık görülmesi karmaşık bir ilişkiyi ortaya koymakta ve bu duruma etki edebilecek diğer faktörlerin araştırılmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışmada tip 2 DM tanılı hastalarda anksiyete ve obezite ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem:Bu araştırma kesitsel tipte bir çalışma olarak Kartal Dr. Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi Pendik Kaynarca Diyabet Merkezi'ne başvuran 18 yaş ve üzeri 234 tip 2 DM hastası ile yürütüldü. Katılımcılara 19 sorudan oluşan sosyodemografik veri ve tıbbi bilgi anketi, Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HAD) ve Gece Yeme Anketi (GYA) uygulandı. Bulgular:Çalışmamızda katılımcıların yaş ortalaması 57.5±9.1, 104 (%44.4)'ü kadın, 130 (%55.6)'u erkektir. Katılımcıların 4 (%1.7)'ünde sadece anksiyete, 15 (%6.4)'inde sadece depresyon, 13 (%5.6)'ünde ise hem anksiyete hem depresyon olmak üzere toplamda 32 (%13.6) katılımcıda psikiyatrik hastalık riski bulunmuştur. Katılımcıların 96 (%41)'sında obezite vardır. Beden kitle indeksi(BKİ) ortalaması 29.6±4.4 kg/m2bulunmuştur. Katılımcıların anksiyete ile obezite varlığı arasındaki ilişki incelendiğinde anksiyetesi olan katılımcıların 9 (%52.9)'unda, anksiyetesi olmayan katılımcıların 87 (%40.1)'sinde obezite olduğu görülmüştür (p=0.216). Katılımcıların anksiyete durumu ile BKİ grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p=0.102).Çalışmamızdakatılımcıların HAD Ölçeği anksiyete puanı ile boy arasında negatif yönde, BKİ, DM süresi, GYA puanı arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon izlenmiştir. Sonuç:Çalışmamızda tip 2DM hastalarında anksiyete durumu ile beden kitle indeksi grupları arasında anlamlı fark bulunmamış olup BKİ, diyabet süresi ve gece yeme anketi puanı ile pozitif yönde korelasyon izlenmiştir. Bu doğrultuda birinci basamakta aile hekimleri tarafından diyabet hastaları biyopsikososyal yönden ele alınmalı ve eşlik edebilecek psikiyatrik bozukluklar ile biyometrik profil ve yeme bozukluğu ile ilişkili faktörler bakımından taranmalı ve risk sorgulanması yapılmalıdır. Bu sayede tedavi başarısını olumsuz etkileyebilecek durumların ve risklerin erken tanınması, dolayısıyla erken tedavisi sağlanabilir. Anahtar Kelimeler: Aile hekimliği, Birinci Basamak, Biyopsikososyal, Diabetes Mellitus, Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği