Scheuermann kifozunda posterior enstrümantasyon ve füzyon sonrası proksimal ve distal bileşke kifozunun değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MURAT BAKIR
Danışman: Hakan Serhat YANIK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Scheuerman kifozu (SK) nedeni ile posterior enstrümantasyon ve füzyon yapılan hastalarda sık görülen distal bileşke kifozu (DBK) ve proksimal bileşke kifozu (PBK) sıklığını, risk faktörlerini ve hasta yaşam kalitesine etkilerini değerlendirmektir. Hastalar ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde 2012-2017 tarihleri arasında SK nedeni ile posterior enstrümantasyon ve füzyon yapılan, düzenli olarak kontrollerine gelen 63 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların tamamı aynı cerrahi ekip tarafından ameliyat edildi. Hastaların 26'sı erkek, 37'si kadındı. Ortalama yaş 26.83±9.08 (aralık; 17-50) idi. Ortalama takip süresi 54,57±12,48 ay (aralık; 25-80) idi. İki yıldan az takip süresi olan, preoperatif MR görüntülemelerinde intraspinal patoloji bulunan, başka nedenlere bağlı kifozu olan ve daha önce spinal cerrahi veya kombine cerrahi (Anterior-Posterior) uygulanan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastalar postoperatif takiplerinde PBK ve DBK tespit edilmesine göre gruplandırılarak incelendi. 22 hastada PBK, üç hastada DBK ve iki hastada hem PBK hem de DBK tespit edildi Bulgular: DBK gelişen hastaların yaş ortalamaları (36,4±12,54) diğer hastalardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p 0.05). DBK gelişen hastaların %80'inde stabil sagittal vertebranın (SSV) füzyona dahil edilmediği tespit edilmiştir. İstatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p 0.05). PBK ve/veya DBK gelişen hastalarda SRS-24 skoru ile SF-36 alt skorlarından sosyal fonksiyon (SF), fiziksel fonksiyon (FF) ve ağrı klinik değerlendirmelerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Sonuç: DBK gelişen hastaların yaş ortalamaları anlamlı düzeyde yüksek saptandı. LL, SS, ve Pİ değerleri düşük olan hastalar ile DBK gelişmesi arasında anlamlı bir ilişki saptandı. SRS-24 ve SF-36 klinik değerlendirmeleri ile DBK ve PBK gelişimi arasında anlamlı bir ilişki saptanmadı. Anahtar Kelimeler: Scheuermann Kifozu, Proksimal Bileşke Kifozu, Distal Bileşke Kifozu, SF-36, SRS-24