Status epileptikuslu hastalarda kranial manyetik rezonans görüntülemede anormal bulguların değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MÜNEVVER ECE GÜVEN

Danışman: Nevin PAZARCI

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

AMAÇ: Çalışmamızda status epileptikus (SE) hastalarında kranial manyetik rezonans görüntüleme (MRG) sekanslarındaki sinyal değişikliklerinin, iktal odağın belirlenmesindeki yeri; sıklığı ve paterni; altta yatan nedenleri, elektroensefelografik (EEG) ve klinik korelasyonunu; ve hastane sonlanımına etkisini göstermeyi amaçladık. YÖNTEM: Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 2013-2019 yılları arasında SE tanısı almış 210 hasta retrospektif olarak incelenmiştir. Bu hastalardan 18 yaşın altında, hemorojik ya da iskemik inme, merkezi sinir sistemi enfeksiyonu, intrakraniyal neoplazm, travma öyküsü, hipoksi maruziyeti, yer kaplayıcı lezyonları olan ve kranial MRG tamamlanamayanlar çalışma dışında bırakılmıştır. BULGULAR: Kriterleri karşılayan 44 hastanın 15'i erkek 29'u kadındı, yaş ortalaması 56,5 (ss21,7) idi, otuz bir hasta konvulsif SE, on üçü nonkonvulsif gruptaydı. Diffüzyon Ağırlıklı Görüntüleme (DWI) sinyal artışı 38(%86,4), T2 ağırlıklı (Flair-T2) sinyal artışı 12(27,3), Duyarlılık Ağırlıklı Görüntüleme (SWI) değişikliği 6 (%13,6) olguda görüldü. Neokorteks DWI' da sinyal artışı olan olguların hepsinde ortak lokalizasyon olarak izlendi, neokortekse sırasyla hipokampus (%25) ve talamus (%2,3) tutulumu eşlik etmekteydi. MRG-klinik korelasyon eşleşmesi, neokortekse hipokampal ve talamik tutulumun eşlik ettiği grupta anlamlı olarak daha yüksekti. (p<0,05) MRG sinyal değişikliği bilateral gözlenen grupta jeneralize konvulsif SE oranı korelasyon göstermekteydi. (p<0,05) MRG-klinik ve EEG-klinik semiyoloji uyumu oranı sırayla %68,2 ve %34,2 olarak izlendi. EEG'de tipik status bulguları izlenen veya Salzburg kriterlerini karşılayan 18; MRG-EEG lateralizasyon uyumu görülen 11 (%25) hasta mevcuttu. Prognoz MRG-klinik uyumu olan hastalarda anlamlı oranda kötüydü, (p<0,05) yine kötü prognoz 3.basamak tedavi ihtiyacı ile koreleydi. (p<0,05) . Kalıcı nörolojik defisit Flair-T2 sinyal değişikliği ile ilişkiliydi. (p<0,05) Üç hafta içinde Kontrol MRG yapılabilen 16 hastanın 7'sinde değişikliklerin kaybolduğu görüldü. SONUÇ: SE'de MRG değişiklikleri nöbet lokalizasyonu, semiyolojisi ve EEG bulguları ile ilişkilidir ve iktal aktivitenin yayılımının yanı kısa dönem prognostik sonuçları değerlendirmede yardımcı bir teknik olarak düşünülebilir. Gelecek araştırmalar, prospektif ve daha büyük hasta grupları ile bu bilgimize ışık tutacağını düşünmekteyiz.