Distal metatars osteotomisi yapılan halluks valgus hastalarında kullanılan tespit materyallerinin karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RIDVAN METE ORAL
Danışman: Hakan Serhat YANIK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Halluks valgus (HV) tanısı ile distal metatarsal osteotomi yapılarak ameliyat edilen hastalarda kullanılan tespit materyallerinin; görüntüleme yöntemleri, klinik veriler ve skorlama sistemleri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği'nde 2015-2019 tarihleri arasında HV deformitesine yönelik distal metatarsal osteotomi yapılarak ameliyat edilen ve tespit materyali olarak; magnezyum içerikli biyoemilebilir vida (BV) ve titanyum vida (TV) kullanılan 156 hastadan 71 hasta (82 ayak) dahil edildi. Hastaların 15'i erkek, 56'sı kadın ve yaş ortalaması 48.27±14.14 olarak saptandı. Ameliyatların tamamı kliniğimiz doktorları tarafından yapıldı. 41 hastada BV kullanıldı. Bu hastalar, poliklinik kontrolleri sırasında eriyebilir materyalin kemikte ne gibi değişikliklere neden olduğunu öğrenmek amacıyla MR görüntülemesi yapılmış hastalardı. 41 hastada TV kullanıldı. Hastaların radyolojik değerlendirilmesinde hastanemiz radyoloji birimi ile beraber çalışıldı. Hastaların klinik değerlendirilmesi için visüel analog score (VAS) ve American Orthopaedics Foot and Ankle Society (AOFAS) skorlamaları kullanıldı. Radyolojik olarak ise preop-postop halluks valgus açısı (HVA), intermetatarsal açı (İMA), distal metatarsal artiküler açı (DMMA) ölçüldü. Avasküler nekroz (AVN), osteoliz, fokal kistik lezyon, gevşeme, nonunion, erken düzelme kaybı halluks varus, implant göçü, metatars kısalması, sesamoid derecesi, eklem uyumu ve eklem artroz derecesi değerlendirildi. Hasta takiplerinde metatarsalji, eklem hareket açıklığı, enfeksiyon, stabilite, cilt irritasyonu, gibi parametreler incelendi. Bulgular: Preop-postop HVA, İMA, DMMA ve sesamoid derecesindeki düşüş, her iki gruptada anlamlı olarak değerlendirildi. Tespit materyali olarak TV kullanılan grubunun AOFAS değerleri, BV kullanılan gruptan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Her iki gruptada eklem yapısı uyumlu olanların postop HVA ve DMMA değerleri, uyumsuz olanlardan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşük bulundu. İstatistiksel olarak anlamlı olmasada; BV kullanılan grupta 1 hastada osteomyelit, 2 hastada AVN, 3 hastada osteoliz, 4 hastada fokal kistik lezyon, 4 hastada gaz formasyonu, 12 hastada metatarsalji saptandı . TV kullanılan 1 hastada nüks, 6 hastada metatarsalji saptandı. Sonuç:. TV kullanılan hastaların klinik ve fonksiyonel sonuçları, BV kullanılan gruba göre daha başarılı bulundu. Tespit için BV kullanılan hastaların AOFAS skorları BV grubunda anlamlı düzeyde düşük bulundu. BV yönteminde osteoliz, fokal kistik lezyon, enfeksiyon, metatarsalji ve AVN gibi komplikasyonların daha yüksek oranda görüldüğü tespit edildi. Anahtar Kelimeler: Halluks valgus, bioemilebilir vida, titanyum vida, HVA, İMA, DMMA, AOFAS