Katarakt cerrahisinin kuru göz gelişimine etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İZMİR TEPECİK SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: CANSU ÇANKAYA

Danışman: Bediz ÖZEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Çalışmamızda katarakt cerrahisi sonrası kuru göz gelişim sıklığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca cerrahi sonrası kuru göz gelişimi ile ilişkili, olası risk faktörlerinin saptanması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Oküler yüzey hastalığına veya kuru göz gelişimine neden olacak sistemik hastalığı olmayan; katarakt tanısı almış ve kliniğimizde komplikasyonsuz katarakt cerrahisi geçiren, 50-90 yaş arası, onamı alınmış 40 olgu çalışmaya alındı. Olguların cerrahi öncesi ile cerrahi sonrası 1. hafta, 1. ay ve 3. ayda oküler yüzey hastalık indeksi (OSDI), gözyaşı kırılma zamanı (GKZ), Schirmer testi (SCH), ön segment optik koherans tomografi ile gözyaşı menisküsü yüksekliği (GMY), gözyaşı menisküsü derinliği (GMD) ve prekorneal gözyaşı kalınlık (PGK) ölçümleri, optik koherans tomografi cihazının ön segment modülü ile infrared meibografi, Oxford şemasına göre korneal ve konjonktival yüzey fluorosein boyanma paternleri kaydedildi ve zaman aralıklarına göre karşılaştırıldı. Ayrıca katarakt sertlik derecesinin, total fakoemülsifikasyon enerjisinin, cerrahi süresinin ve korneal kesi yerinin; kuru göz testlerindeki değişimlerle ilişkilerine bakıldı. Bulgular: Cerrahi öncesiyle karşılaştırıldığında, cerrahi sonrası 1. hafta, 1. ay ve 3. aydaki takiplerde; OSDI skorları ile korneal ve konjonktival boyanma skorlarındaki artış istatistiksel olarak anlamlı idi (p0.05). Cerrahi öncesine göre, cerrahi sonrası 1. hafta, 1. ay ve 3. ayda; GKZ, SCH, GMY, GMD ve PGK değerlerinde istatistiksel anlamlı azalış izlendi (p0.05). Cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası dönemlerde; kapak kenarı anormalliğinde, meibum kalitesinde, meibum eksprese edilebilirliğinde ve meibografi skorunda anlamlı değişiklikler saptanmadı (p>0.05). Katarakt sertliği derecesi, total fakoemülsifikasyon enerjisi, cerrahi süresi, korneal kesi yeri ve cinsiyet ile OSDI, GKZ, SCH, Oxford şeması boyanma evresi, GMY, GMD, PGK değerleri arasında anlamlı ilişkinin olmadığı belirlendi (p>0.05). Sonuç: Katarakt cerrahisinin, sık görülen komplikasyonlarından biri kuru göz gelişimidir. Cerrahi sonrası erken dönemden itibaren, kuru göz görülebilir ve 1. ayda en yüksek oranına ulaşır. Kuru gözün iyileşmesi uzun süre alabilir. Takiplerde, semptomlarla kuru göz bulguları arasında uyumsuzluk olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Cerrahi öncesinde olguların, oküler yüzey hastalığı ve kuru göz açısından değerlendirilmesi ve ağır olgular saptanırsa, cerrahinin oküler yüzey optimize edilene kadar ertelenmesi önemlidir. Kuru göze duyarlı olgularda; cerrahi öncesinde, sırasında ve sonrasında gerekli önlemlerin alınması hem olası oküler yüzey komplikasyonların gelişimini engellemede hem de cerrahi sonrası hasta memnuniyetini arttırmada faydalı olacaktır.