Kronik hepatit b ile yaşayan hastalarda oral nükleozid/ nükleotid analogları ile tedavi uyumu
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL ŞİŞLİ HAMİDİYE ETFAL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, ENFEKSİYON HASTALIKLARI VE KLİNİK BAKTERİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DERYA ÖZYİĞİTOĞLU
Danışman: Dilek YILDIZ SEVGİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:GiriĢ: Kronik hepatit B(KHB) dünya çapında çok sayıda kişiyi etkileyen, mortalite ve morbiditeye neden olan önemli bir viral hastalıktır. Tedavi ile hastalığın eradikasyonu sağlanamasa da viral replikasyonun baskılanması ve bu baskılanmanın sürdürülmesi hastalığın kötüye gidişini engellemek açısından önemlidir. Bu nedenle de antiviral tedaviye uyum önem kazanmaktadır. Çalışmamızda hastaların tedaviye uyum oranı ve bunu etkileyen faktörlerin saptanması amaçlanmıştır. Yöntem: Sağlık Bilimleri Üniversitesi Şişli Hamidiye Etfal Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniğiʼnce takip edilen ve en az bir yıldır kronik hepatit B tanısı ile oral nükleoz(t)id analogu(NA) alan hastalar gözlemsel, kesitsel şekilde incelendi. Hastaların demografik verileri ile ilaç atlama durumları uygulanan geri bildirim anketinden elde edilirken, eczane kayıt sisteminden son 1 yıllık ilaçların dökümü yapılarak Medication Possesion Ratio(MPR) hesaplandı. Bulgular: Çalışmaya 168 hasta dahil edildi. Hastaların 60'ı (%35,7) kadın, 108'i (% 64,3) erkek idi. Yaş ortalaması 43,61±10,35 olarak hesaplandı. MPR hesabına göre %29,2 hastada tedavi uyumu yetersiz idi. Orta yaşlardan itibaren tedavi uyumunun arttığı görüldü. Hepatit B dışındaki hastalıklar nedeni ile ilaç kullanımı olan hastalarda tedavi uyumu daha yüksek bulundu. Cinsiyet, eğitim- çalışma durumu, medeni hali, sigara- alkol gibi alışkanlıkları, kullanmakta olduğu antiviral tedavinin türü, ilaç alma zaman ve şekli, tedavi başlangıcındaki biopsi bulguları arasında tedavi uyumu açısından anlamlı fark saptanmadı. Hastaların en sık ilaç atlama nedenleri unutkanlık olarak saptandı. Sık görülen diğer nedenler başka işlerle meşgul olma, günlük rutinde değişiklik olmasıydı. Sonuç: Çalışmamızda MPR ile hesaplanan tedavi uyumu %70.8 olarak saptanmıştır. Bu uyum düzeyi literatürdeki KHB ile yapılan çalışmalara göre daha düşük düzeydedir. KHB hastalarında uyumun hekim tarafından takip edilmesi ve desteklenmesi önemlidir