Intratimpanik takrolimus uygulamasının deneysel kolesteatom gelişimine etkisi

GÜLAY AKTAR UĞURLU

Intratimpanik takrolimus uygulamasının deneysel kolesteatom gelişimine etkisi

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: GÜLAY AKTAR UĞURLU

Danışman: Zeynep KAPTAN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Kolesteatom patofizyolojisinde üzerinde çokça çalışılan enflamatuar süreçlerin kullanacağımız immünsupresif ve antiproliferatif özelliği kanıtlanan bir ajan olan Takrolimus ile baskılanıp baskılanmayacağını araştırmak. Çalışma Dizaynı: Hayvan deneyi Yer: S.B. Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Deneysel Araştırma ve Hayvan Laboratuvarı Materyal-Metod: 23 adet Wistar Albino cinsi ratın 15'inin sağ kulağına timpanik bulla yoluyla %60 konsantrasyonda 0,2ml propilen glikol, 0,1ml gentamisin ve 0,1ml serum fizyolojik; sol kulaklarına aynı yolla %60 konsantrasyonda 0,2ml propilen glikol, 0,1ml gentamisin ve 0,1ml takrolimus uygulaması 5 gün arayla 3 defa uygulandı. 8 ratın ise sağ kulağına timpanik bulla yoluyla 0,2ml takrolimus 0,1ml gentamisin; sol kulaklarına da aynı yolla 0,2ml serum fizyolojik ve 0,1ml gentamisin uygulaması 5 gün arayla 3 defa olmak üzere anestezi altında uygulandı. Deney hayvanları son uygulamadan 8 hafta sonra sakrifiye edilip gerekli işlemlerden geçirilerek inceleme yapıldı. Sonuçlar: Propilen glikol+takrolimus (n=15) verilen grupta sadece propilen glikol verilen gruba göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde (p=0.003) daha az olmak üzere timpanik membranda keratin lamel ve epitelyal invajinasyon izlendi. PG+Takrolimus verilen grupta %6,7 oranında timpanik membran içerisinde keratin lamel ve epitelyal invajinasyona rastlanırken, sadece PG verilen grupta bu oran %80 idi. Tartışma: Bu çalışmayla intratimpanik Takrolimus uygulamasının deneysel kolesteatom üzerine etkisi incelenmiş olup etkili olduğu istatistiksel olarak gösterilmiştir. Klinik kullanıma uygunluğu açısından daha ileri çalışmalarla desteklenmesi gerekir.