Diyabetik periferik nöropati hastalarında nötrofil/lenfosit, monosit/lenfosit, platelet/lenfosit oranlarının ve RDW genişliğinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEHRA DOĞAN OĞUZ
Danışman: Ufuk EMRE TOPRAK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetik periferik nöropati (DPN); klinisyenleri tanı ve tedavi açısından zorlayan, erken tespiti ve tedavisinin hastalık prognozunun ve yaşam kalitesinin iyileştirilmesinde önemli olduğu diyabetin kronik mikrovasküler komplikasyonlarından biridir. Poliklinik şartlarında nöropati tarama testlerinin uygulanması veya elektrofizyolojik yöntemler ile nöropati taraması yapılması önemli iş gücü ve zaman gerektirmektedir. Bu çalışmada NLO, MLO, PLO, RDW genişliğinin kolay erişilebilir olması ve rutin laboratuvarda uygulanabilmesiyle; diyabetik nöropati taramasında ve erken tanısında yol gösterecek biyobelirteçler olarak kullanılabilmesini amaçladık. Gereç ve Yöntem: Hastanemizde 01.11.2022-28.02.2023 tarihleri arasında Tip I veya Tip II DM tanısıyla diyabet polikliniklerine başvuran ve periferik nöropati açısından değerlendirilen 170 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, meslek, sigara kullanımı, alkol kullanımı, diyabet tipi, yıl olarak diyabet süresi, ek kronik hastalık, 8 saat açlık sonrası bakılan AKŞ, HbA1c, hemogram, LDL, HDL, trigliserid, Na, Ca, K, Mg, üre, kreatinin, GFR, TSH, T4, B12 değerleri kaydedilmiştir. Hastalar DNE ve DNS skorlarına göre diyabetik nöropatisi olan ve diyabetik nöropatisi olmayanlar olarak 2 gruba ayrılarak bu özellikler açısından karşılaştırılmıştır. Değişkenlerin dağılımı Kolmogorov Simirnov Test ile ölçülmüştür. Nicel bağımsız verilerin analizinde bağımsız örneklem T test, Mann-Whitney U test kullanılmıştır. Nitel bağımsız verilerin analizinde Ki-kare test, Ki-kare test koşulları sağlanmadığında Fischer test kullanılmıştır. Analizlerde SPSS 28.0 programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 170 hastadan %53.5 (n=91) erkek olup tüm hastaların yaş ortalaması 53.3 ± 9.7, ortanca yaş 57 yıl olarak kaydedilmiştir. Hastaların DM süresi ortalaması 11.3 ± 7.3, ortanca değer 11 yıl olarak kaydedilmiştir. En kısa DM süresi 1 yıl, en uzun DM süresi 40 yıldır. Katılımcıların %90.6'sı (n=154) Tip II DM, %9.4'ü (n=16) Tip I DM hastasıdır. Hastaların ilaç kullanmalarını gerektiren komorbiditeleri arasında en sık hiperlipidemi (%47.6), en az ise inme (%1.2) olduğu kaydedilmiştir. Diyabetik nöropatisi olan grubun yaş ortalaması 57.5 yıl olup kadın hasta sayısı daha fazla, sigara kullanım oranı daha düşük, DM süresi daha yüksek, Tip II DM hasta sayısı daha fazla, GFR değeri daha düşük ve nötrofil sayısı daha yüksek bulunmuştur. Diyabetik nöropatisi olan grupta diyabetik retinopati, diyabetik nefropati, diyabetik nöropati eski tanı varlığı ve komorbid hastalıklardan hipertansiyon, kalp hastalığı, hiperlidemi, KBY varlığı diyabetik nöropati olmayan gruptan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur (p 0.05). Diyabetik nöropatisi olan grupta RDW genişliğinin daha yüksek olduğu kaydedilmiş olup gruplar arasında monosit/lenfosit, nötrofil/lenfosit, platelet/lenfosit oranları açısından anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç: Diyabetik nöropati varlığında kadın cinsiyet, ileri hasta yaşı, uzun diyabet süresi, Tip II DM tanısı, en az bir komorbid hastalık varlığı, yüksek RDW genişliği diyabetik nöropati ile ilişkili bulundu. Bu parametrelerin diyabetik nöropati erken dönem tespitinde kullanılabilmesi için geniş ölçekli prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Diyabet, diyabetik nöropati, nötrofil lenfosit oranı, monosit lenfosit oranı, platelet lenfosit oranı, RDW genişliği