Işınlanmış sıçan larenksi mukozasında melatoninin radyoprotektif ve anti-inflamatuar etkilerinin değerlendirilmesi

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: PERÇİN SERHAT YERGİN

Danışman: Sema ZER TOROS

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Bu çalışmanın amacı, melatoninin baş boyun radyoterapisine ikincil oluşan inflamatuar yanıt üzerindeki etkisini incelemektir. Bu amaçla radyoterapi öncesi ve sonrası kullanılan sistemik melatoninin, ışınlanmış sıçan larenks mukozasında erken dönemde oluşan histopatolojik ve serum sitokin seviyeleri üzerindeki etkilerinin incelenmesi planlanmıştır. Metod: Sıçanlar; kontrol, sadece melatonin, ışınlamadan 15 dakika önce melatonin, ışınlamadan 15 dakika sonra melatonin ve sadece ışınlananlar olarak beş gruba ayrıldı. Tek fraksiyon 18 Gy dozunda ışınlandıktan 10 gün sonra kan örneği alınıp larenks eksizyonu yapıldı. Serumda ELISA yöntemi ile proinflamatuar (IL-1ß, IL-6) ve antinflamatuar (IL-10) sitokinler ölçüldü. Işık mikroskopu ile larenks dokusunda ödem, vasküler dilatasyon, inflamasyon, silier kayıp ve psödostratifikasyon parametreleri değerlendirildi. Bulgular: Radyoterapi alan grubun skorları radyoterapi ve melatonin alan deneklerin skorları ile karşılaştırıldığında, psödostratifikasyon ve vasküler dilatasyon dışında histolojik bütün parametrelerde anlamlı düzeyde yüksek izlenmiştir. Vasküler dilatasyon skorları istatistiksel olarak anlamlı olmamakla birlikte dikkat çekici düzeyde yüksek saptanmıştır. Psödostratifikasyon skorlarında anlamlı fark saptanmamıştır. Serum sitokin düzeylerinde de gruplar arası anlamlı farklılık izlenmemiştir. Sonuç: Mevcut sonuçlar melatoninin, radyasyon bağlantılı larenks hasarını, erken evrede histopatolojik olarak azalttığını göstermektedir. Melatonin, baş ve boyun bölgesi ışınlamalarında, larenks dokusunda anti-inflamatuar özellikleri sayesinde erken dönem yan etkilerin oluşmasını önleyen, sitoprotektif etkileri bulunan, diğer radyoprotektif ajanlara göre toksisitesi oldukça düşük olan, potansiyel bir adjuvan tedavi ajanı olarak dikkatleri çekmektedir.