Dejeneratif mitral kapak yetmezliği olan hastalarda mitral kapak tamiri ameliyatlarının orta dönem sonuçları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, HAMİDİYE TIP FAKÜLTESİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET KÜRŞAT KURT
Danışman: İlhan SANİSOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, dejeneratif mitral kapak yetmezliği nedeniyle mitral kapak tamiri uygulanan hastalarda cerrahinin orta dönem sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlandı. Mitral kapak tamirinin kapak fonksiyonları, rezidüel mitral yetmezlik ve mitral darlığı gelişimi ile sol kalp boşlukları ve pulmoner arter basıncı üzerindeki etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniği'nde 01.01.2020-01.05.2025 tarihleri arasında mitral yetmezlik nedeniyle cerrahi tedavi uygulanmış hastaların verileri kullanılarak gerçekleştirilen tek merkezli, retrospektif, gözlemsel bir çalışmadır. Çalışmaya 18-80 yaş arasında, dejeneratif mitral yetmezlik nedeniyle izole mitral kapak tamiri uygulanmış, preoperatif ağır mitral yetmezliği bulunan ve cerrahi sonrası 1 yıllık ekokardiyografik izlem verilerine ulaşılabilen 71 hasta dahil edildi. Demografik veriler, ameliyat kayıtları, transtorasik/transözofageal ekokardiyografi bulguları ve hasta dosyaları incelendi. İstatistiksel analiz SPSS 25.0 programı ile yapıldı; bağımlı grupların karşılaştırılmasında bağımlı örneklem t testi veya Wilcoxon testi, kategorik değişkenlerde ise McNemar analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 71 hastanın yaş ortalaması 60,69±10,11 yıl olup hastaların %67,6'sı erkekti. Ortalama kros klemp süresi 79,15±14,66 dakika, kardiyopulmoner baypas süresi ise 116,76±19,67 dakika olarak bulundu. Preoperatif dönemde hastaların %43,7'sinde korda rüptürü saptanırken, postoperatif orta dönem değerlendirmede hiçbir hastada korda rüptürü izlenmedi ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,001). Postoperatif orta dönemde hastaların %83,1'inde mitral yetmezlik saptanmazken, %7,0'sinde hafif, %7,0'sinde orta ve %2,8'inde ileri derecede mitral yetmezlik mevcuttu. Mitral darlığı açısından ise hastaların %93,0'ında darlık saptanmazken, %5,6'sında hafif ve %1,4'ünde orta derecede mitral darlığı izlendi. Preoperatif ve postoperatif ölçümler karşılaştırıldığında sol atriyum çapı, sol ventrikül sistol sonu çapı ve pulmoner arter basıncında anlamlı iyileşme saptandı (p<0,05). Rezeksiyon ve korunmuş kapak grupları arasında preoperatif ejeksiyon fraksiyonu açısından anlamlı fark bulunurken, postoperatif ejeksiyon fraksiyonu açısından anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Dejeneratif mitral kapak yetmezliğinde mitral kapak tamiri, uygun hasta seçimi ve doğru cerrahi tekniklerle uygulandığında başarılı ve güvenilir bir tedavi yöntemidir. Çalışmamızda mitral kapak tamiri sonrası orta dönemde düşük rezidüel mitral yetmezlik ve mitral darlığı oranları ile birlikte ekokardiyografik parametrelerde belirgin düzelme saptanmıştır. Bu bulgular, dejeneratif mitral yetmezlikte anatomik olarak tamire uygun olgularda mitral kapak tamirinin öncelikli cerrahi yaklaşım olarak değerlendirilmesi gerektiğini desteklemektedir.