Sindezmoz seviyesi izole lateral malleol kırıklarında kemik tespiti sonrası floroskopi altında dış rotasyon testinin kanca testine olan üstünlüğünün karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KAMİL BERKAY AKDERE
Danışman: Mehmet Mesut SÖNMEZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Biz çalışmamızda sindezmoz bağ kompleksi seviyesindeki izole lateral malleol kırıklarında ameliyat sırasında anatomik kemik redüksiyonu yapılıp kemik tespiti uygulandıktan sonra sindezmoz bağ kompleksi yaralanması tanısında kullanılan dinamik stres testleri arasından dış rotasyon testinin kanca testine göre daha üstün olduğunu göstermeye çalıştık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamız prospektif gözlemsel bir çalışma olup çalışmamıza Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi Acil Ortopedi polikliniğine 20/02/2024 ile 20/02/2025 tarihleri arasında başvuran, çekilen grafilerinde sindezmoz bağ kompleksi seviyesinde izole lateral malleol kırığı (Weber B) olan 25'i erkek (%56,8) ve 19'u kadın (%43,2) olmak üzere toplamda 44 hasta dahil edildi. Hastalara açık redüksiyon ile içeriden tespit uygulandıktan sonra ayak bileği mortise pozisyonundayken hem dış rotasyon testi hem de kanca testi uygulandı. Skopi görüntülerinin dijital baskıları üzerinden ImageJ uygulaması ile medial açık alan, tibiofibular örtüşme ve tibiofibular açık alan (ER-MCS, ER-TFO, ER-TFCS; Hook-MCS, Hook-TFO, Hook-TFCS) miktarı mm cinsinden hesaplandı. Ayrışma miktarı, sağlıklı insanlar üzerinde hesaplanan verilerle karşılaştırılarak ayrışma saptananların üzerinden dış rotasyon stres testi ile kanca testi karşılaştırıldı. BULGULAR: Araştırmaya 25'i erkek (%56,8), 19'u kadın (%43,2) olmak üzere toplamda 44 hasta dahil edildi. Ameliyat olan hastalarda dış rotasyon testi ile medial açık alanda (ER-MCS) 33 hastada (%75) açılma saptanırken 11 hastada (%25) açılma saptanmadı. Tibiofibular örtüşme (ER-TFO) 36 hastada (%81,8) azalmış olarak değerlendirilirken, 8 hastada (%18,8) azalma saptanmadı. Tibiofibular açık alanda (ER-TFCS) 27 hastada (%62,3) açılma saptanırken 17 hastada (%38,6) normal sınırlarda değerlendirildi. Kanca testi (lateral yüklenme testi) ile MCS'de 21 hastada (%47,7) açılma saptanırken 23 hastada (%52,3) açılma saptanmadı. TFO'da 35 hastada (%79,5) azalma saptanırken 9 hastada (%20,5) normal sınırlar arasında değerlendirildi. TFCS'de 32 hastada (%72,7) açılma saptanırken 12 hastada (%27,3) normal olarak değerlendirildi. SONUÇ: Çalışmamızdaki parametreler tibia ile fibula arasında (TFO, TFCS) ve tibia ile talus arasında (MCS) olmak üzere iki farklı lokasyondan ölçüldü. TFO ve TFCS ile ayrışma saptanan hasta sayısı her iki test için yaklaşık olarak eşit bulundu. Dış rotasyon testi ile kanca testine göre daha fazla kişide MCS'de ayrışma saptandı.