Geçirilmiş radius distal uç kırığı sonrası kötü kaynama gelişen hastalarda düzeltici osteotominin cerrahi sonrası takiplerde distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesi üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUSTAFA KAVASOĞLU
Danışman: Osman ORMAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Distal radius kırıklarının tedavi edilmemesi ya da yetersiz tedavi edilmesi sonucunda gelişen kötü kaynama, sık karşılaşılan ancak istenmeyen bir komplikasyondur. Bu hastalarda el bileği eklem hareket açıklığında kısıtlılık, ağrı, kavrama gücünde azalma ve günlük yaşam aktivitelerinde zorluk gibi çeşitli fonksiyonel kayıplar gözlemlenebilir. Radyolojik parametreler ve klinik bulgular birlikte değerlendirilerek deformite düzeltici cerrahiye karar verilebilir. Düzeltici osteotomi, el bileği anatomisinin yeniden sağlanmasına olanak tanıyarak hem klinik hem de fonksiyonel iyileşmeye katkı sunmaktadır. Distal radius kötü kaynamasına bağlı olarak el bileği biyomekaniğinde meydana gelen bozulmalar, distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesi riskini artırmaktadır. Literatürde, kronik DRUE instabilitesinin yönetiminde öncelikle kemik deformitesinin düzeltilmesi gerektiği belirtilmekte; bazı çalışmalarda ise bu cerrahiye Triangular Fibrocartilage Complex (TFCC) tamiri veya yumuşak doku rekonstrüksiyonlarının eklenmesi önerilmektedir. Bu çalışmada, deformite düzeltici osteotomi öncesinde mevcut olan DRUE instabilitesinin yalnızca bu cerrahi müdahale ile ne ölçüde düzeldiği incelenmiş ve söz konusu ilişkinin açıklanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: El cerrahisi kliniğimizde, Ocak 2011 ile Eylül 2024 tarihleri arasında posttravmatik distal radius kötü kaynaması nedeniyle düzeltici osteotomi uygulanan hastalar arasından, çalışma dahil edilme kriterlerini karşılayan 31 olgu retrospektif olarak incelenmiştir. Ameliyat öncesi ve sonrası distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesinin değerlendirilmesinde klinik muayene bulguları olarak; dorsopalmar stres testi (ballotman), piyano tuşu bulgusu, baskı testi ve ulnar fovea hassasiyeti gibi testler kullanılmıştır. Radyolojik değerlendirmede; posteroanterior (PA) el bileği grafilerinde DRUE aralığının genişliği ve ulnar varyans ölçümleri, lateral grafilerde ise kötü kaynamanın yönü ve açısal deformitesi, ayrıca distal ulnanın dorsal ya da volar deplasman mesafesi gibi parametreler analiz edilmiştir. Ağrı düzeyini ve fonksiyonel durumu objektif olarak değerlendirebilmek amacıyla Vizüel Analog Skala (VAS) ve MAYO el bileği skoru kullanılmış; el bileği eklem hareket açıklığı ise gonyometre yardımıyla ölçülmüştür. Bulgular: Sosyodemografik açıdan çalışmaya katılan toplam 31 hastanın 18'i erkek (%58,1'i), 13'ü (%41,9'u) kadındır. Hastaların yaş ortalaması 41,87±16,37'tür(13-85 yaş arası). Hastaların yaralanma sonrası deformite düzeltici cerrahiye kadar bekleme süreleri ortalaması 28,48±45,05 aydır (3-180 ay arası). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası VAS skorlarındaki ortalama 2,94±1,61 birimlik düşüş istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,001; p 0,05). Sonuç: Distal radius kırığı sonrası kötü kaynama durumunun değerlendirilmesinde yalnızca radyolojik deformiteler değil, hastanın klinik bulguları ve fonksiyonel kayıpları da dikkate alınmalıdır. Bu çalışmada, semptomatik olgularda uygulanan deformite düzeltici osteotomilerin hem klinik şikâyetlerde hem de fonksiyonel parametrelerde anlamlı iyileşmeler sağladığı bulunmuştur. Cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası dönemde ölçülen VAS ve MAYO skorlarındaki iyileşmeler, cerrahinin yaşam kalitesi üzerine olumlu etkilerini göstermektedir. Ayrıca, cerrahi öncesi DRUE instabilitesi saptanan hastalarda; sadece deformite düzeltici osteotomiyle cerrahi sonrası sağlanan stabilite, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Fizik muayene testlerinin, özellikle ballotman testi ve piyano tuşu bulgusunun, DRUE instabilitesinin tanısında yüksek duyarlılığa ve özgüllüğe sahip olduğu gösterilmiştir. Bununla birlikte, deformite düzeltici cerrahide özellikle yüksek dereceli açısal düzeltmelerin eklem biyomekaniğini olumsuz etkileyebileceğine dair önemli bulgular saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Distal radioulnar eklem, instabilite, kötü kaynama, deformite, düzeltici osteotomi