Rotator kaf tendinopatisinde terapötik ultrason tedavisine eklenen ultrason eşliğinde tendon kuru iğnelemenin ağrı ve fonksiyon üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BERAT BULUT
Danışman: Ebru AYTEKİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Omuz ağrısının yaygın sebeplerinden birisi rotator kaf tendinopatisidir (RKT). RKT'de en çok etkilenen tendon supraspinatus tendonudur. Bu çalışmada supraspinatus tendinopatisi (SST) olan hastalarda terapötik ultrason (US) tedavisine eklenen kuru iğnelemenin (Kİ) hastanın ağrı ve fonksiyonu üzerine etkisini gözlemlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya katılacak hastaların demografik verileri (yaş, cinsiyet, meslek (omuz aşırı kullanım(var), (yok)), ağrılı omuz (sağ, sol) dominant el (sağ,sol), boy, kilo, vücut kitle indeksi, ağrı süresi) kaydedildi. Hastalar 2 gruba kapalı zarf yöntemi ile randomize edildi. Birinci gruba 4 hafta arayla 2 kez ultrasonografi (USG) eşliğinde supraspinatus tendonu Kİ, 2. gruba ise aynı anatomik bölge lokalizasyonuna denk gelen alana prob rastgele tutularak cilt altı plasebo Kİ yapıldı. Her iki gruptaki hastalar toplam 15 seans hafta 5 kez olmak üzere 3 hafta US tedavisiyle birlikte egzersiz programına alındı. Tendon Kİ kliniğimizde bulunan Esaote MylabFive cihazıyla 5-12 MHz yüzeyel prob ile gerçek zamanlı görüntü eşliğinde steril şartlarda uygulandı. Uygulama öncesi uygulamayla ilişkili omuz ağrısını azaltmak için 1 ml % 1' lik prilokain enjekte edildi. Kİ için 0.25x40 mm uzunluğunda iğne kullanıldı. Omuz ağrısı azaldığı onaylanan hastada önden arkaya doğru supraspinatus tendonu tarandı ve tespit edilen lezyonlu bölgeye Kİ uygulandı. İki hafta boyunca baş üstü aktiviteler dışında günlük yaşam aktivitelerine devam etmelerine onay verildi. Eklem hareket açıklığı (EHA) ve Codman omuz egzersizleri enjeksiyondan sonraki gün başlandı. Grupların her ikisine de EHA ve Codman egzersizlerine ilave olarak US tedavi sürecinde ağrı sınırında kademeli dirençli supraspinatus güçlendirme egzersizleri verildi. Hasta değerlendirmeleri tedavi öncesi, 1. ayda (15 seans terapötik US tedavisi sonrası ve 2. Kİ öncesi) ve 3. ayda yapıldı. Hasta değerlendirme parametreleri ağrı için Vizüel Analog Skala (VAS), fonksiyon için Basit Omuz Testi (BOT) ve SPADİ (Omuz Ağrı ve Disabilite İndeksi) kullanıldı. Değerlendirmeleri yapan kişi verilen tedavilere kör olmasına dikkat edildi. Bulgular: VAS, BOT ve SPADİ ölçümlerinde tedavi öncesi gruplar arasında anlamlı farklılık yokken (p>0,05), 1. ay ve 3. ayda VAS ve SPADİ değerlerinde gruplar arasında Kİ grubu lehine anlamlı farklılık vardı (p=0.045, p=0.008, p=0.040, p=0.001 sırasıyla). BOT değerlerinde ise 1. ayda gruplar arası anlamlı farklılık görülmemişken (p>0,05) 3. ayda gruplar arasında Kİ grubu lehine anlamlı farklılık görüldü (p=0.019). VAS ve SPADİ skorlarının tedavi sürecindeki değişimi açısından gruplar kıyaslandığında 3 aylık değişim Kİ grubu lehine istatisliksel olarak anlamlı idi (p=0.029, p=0.012 sırasıyla). Sonuç: Bu veriler ışığında SST'de uygulanan US ve egzersiz tedavisi hali hazırda hastalarda ağrının azalması ve fonksiyonel iyileşme açısından etkili bulundu. Ayrıca terapötik US tedavisine eklenen tendon Kİ'nin 1. ve 3. ayda ağrının azalmasında ve fonksiyonellikte artışta etkili olduğu sonucuna varıldı. Tendon Kİ'nin, SST'de tedavinin etkinliğini artıran minimal invaziv ve maliyet etkin bir yöntem olarak tedavi protokollerine eklenebileceğini düşünmekteyiz.