Tip-2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda dapagliflozinin nötrofil lenfosit oranı üzerine etkisi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL HAYDARPAŞA NUMUNE SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SÜLEYMAN BAŞ

Danışman: Funda Müşerref TÜRKMEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: DM, yüksek morbidite ve mortalitenin görüldüğü kronik bir hastalıktır. Diyabetin komplikasyonlarının ortaya çıkmasında yetersiz glisemik kontrol ve kronik inflamasyon önemli rol oynar. NLO diyabetin komplikasyonlarında inflamasyon belirteci olduğu gösterilmiştir. Ayrıca yapılan çalışmalarda Tip2DM hastlarında glisemik kontrol ile NLO arasındaki ilişkilerden bahsedilmektedir. Dapagliflozin Tip2DM hastalarında glisemik kontrol için kullanılan bir SGLT2-i'dir. Biz de çalışmamızda Tip2DM tanılı hastalarda başlanan dapagliflozinin NLO üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları polikliniklerinde 10 mg dapagliflozin başlanıp en az 12 hafta kullanmış 98 Tip2DM tanılı hasta alındı. Hastalar ile ilgili veriler hastanemizin otomasyon sisteminden retrospektif olarak tarandı. Kontrol grubu ise 86 sağlıklı gönüllü bireylerden oluşturuldu. Çalışmaya 18-75 yaş arasında olup kronik karaciğer hastalığı, kronik böbrek yetmezliği, enfeksiyonu, inflamatuar hastalığı olmayanlar ile kemik iliğini etkileyen ilaç kullanmayanlar dahil edildi. Veri analizi ve istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan hastaların yaş ortalaması 54,34±7,96 yıldır. Hastaların % 61,2'si (n=60) kadın, % 38,8'si (n=38) erkektir. Dapagliflozin tedavisi öncesi ve sonrası değerler karşılaştırıldığında glukoz ve HbA1c değerlerinde istatistiksel olarak düşme saptanırken(p 0,05). Sonuç: Literatürde lökosit, nötrofil, lenfosit ve NLO değerlerinin glisemik kontrol ile ilişkisini gösteren çalışmalar vardır. Bizim çalışmamızda ise literatürlerdeki çalışmalardan farklı bir durum ortaya çıktı. Dapagliflozin ile glukoz ve HbA1c düzeylerinde anlamlı düşüş saptanmış olmasına rağmen lökosit, nötrofil, lenfosit ve NLO ortalama değerlerinde artış tespit edildi. Bu artış lökosit ve nötrofil ortalama değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı olup lenfosit ve NLO ortalama değerlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bu durum bize dapagliflozin kullanan hastalarda glisemik kontrolü değerlendirmek için lökosit, nötrofil ve NLO parametrelerin kullanılmaması gerektiği düşündürmektedir. Bu konuda yapılacak ek çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Dapagliflozin, Nötrofil/lenfosit oranı (NLO), Tip 2 Diabetes Mellitus (Tip2DM)