Yaşamın son dönemindeki göğüs hastaları için yoğun bakımların etkin kullanılmasında mortalite eğitim toplantılarının etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL SÜREYYAPAŞA GÖĞÜS HASTALIKLARI VE GÖĞÜS CERRAHİSİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: UĞURCAN TANÜLKÜ
Danışman: Zühal KARAKURT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş: Tıbbın ilerleyişi ile hasta ve hasta yakınlarının beklentileri de artmaktadır. Hekimler de bu beklentiyi karşılamak için terminal hastaları yoğun bakım ünitelerinde (ICU) takip etmeyi tercih etmektedirler. Ölmesi beklenmekte olan bir hasta için yoğun bakımların kullanılması düşündürücüdür. Yakın zamanda yoğun bakımlarda terminal hasta yatışlarını azaltmak için Palyatif Bakım Üniteleri (PCU) kurulmuştur. Klinisyenlerin terminal hastalarda, kiritik hastalık nedeniyle yatış gerekliyse, ICU yerine palyatif bakım ünitelerinin kullanılması yönünde eğitimi önem arz etmektedir. Amaç: Yoğun bakım yataklarını daha etkin kullanmak amacıyla, klinisyenler için yapılan mortalite toplantılarının, terminal hastalar için yoğun bakım taleplerini, palyatif bakımlara yönlendirmede yardımcı olabileceğini göstermeyi hedefledik. Metod: Restrospektif kesitsel gözlemsel çalışma Eylül 2016 ve Ağustos 2018 arasında gerçekleştirildi. Hastanede ölen her hasta çalışmaya dahil edilip tanılarına göre sınıflandırıldı. Ölen hastalardan, terminal hastalar kansere dayalı tanılar interstisiyel akciğer hastalıkları, ileri evre Alzheimer ve demans tanıları olanlar olarak seçildi. Hasta demografik bilgileri ve ölüm yerleri hastane mortalite verilerinden elde edildi. Tanımlayıcı istatistik, ANOVA, Kruskal Wallis testleri ve parçalı regresyon analizi kullanıldı Sonuçlar: 2 yılda toplam 1624 ölüm izlendi (erkek %71), 1624 hastanın 35.2%'si (n= 572) 3. Düzey yoğun bakım ve 41.4%'ü (n=672) palyatif bakımda hayatını kaybetti. Terminal hasta sayısı 1064'dü (65.5%) ve ölüm yerleri olarak palyatif bakım (n=581, 54.6%), Düzey 3 YBU (n=256, 24.1%), cerrahi yoğun bakım ünitesi (n=58, 5.5%), Düzey 2 YBU (n=31, 2.9%) şeklindeydi. Mortalite eğitimlerinin başladığı Eylül 2016 itibariyle 2 yıllık süreçte yoğun bakımda mortalite oranı zaman içinde sabit kalırken (p=0,80), palyatif bakımda mortalite oranının anlamlı arttığı gözlenmiştir (p=0,001). Palyatif bakımda mortalite oranları bakımından ortalama %4.4 lük artış gözlenirken yoğun bakımda anlamlı bir değişim gözlenmemiştir. Bu iki ünite arasındaki mortalitedeki değişim %4.8 dir. Klinisyenlerin, terminal hastaları, palyatif bakım olanakları sağlanmış olsa dahi yoğun bakımda takip etme alışkanlıkları tekrarlayan eğitimler ve farkındalık yaratmaya imkan veren mortalite eğitimleri ile değiştirilebilir. Anahtar Kelimeler: Palyatif Bakım, Yoğun Bakım, Mortalite Toplantısı, Eğitim, Terminal Hasta