Ankara il merkezinde çalışan aile hekimlerinin diz ağrısına yaklaşımının değerlendirmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ALİ EMRE ELMAKUŞAĞI
Danışman: Bülent ÖZKURT
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Elmakuşağı AE, Ankara İl Merkezinde Çalışan Aile Hekimlerinin Diz Ağrısına Yaklaşımı Değerlendirmesi, S.B.Ü. Ankara Numune Sağlık Uygulama Araştırma Merkezi, Aile Hekimliği Kliniği, Uzmanlık Tezi, Ankara, 2017. Aile hekimi birinci basamak teşhis, tedavi ve rehabilite edici sağlık hizmetlerini, yaş, cinsiyet ve hastalık ayırımı yapmadan vermekle yükümlü, aile hekimliği uzmanı veya kurumun öngördüğü eğitimleri alan tabiplerdir. Birinci basamağa başvuran hastaların yaş ve ek hastalıkları göz önünde bulundurulduğunda diz eklemi ağrısı ile başvuran hasta sayısı fazla olmasına rağmen, literatürler gözden geçirildiğinde birinci basamakta diz ağrısına genel yaklaşım konusunda hekimler arasında standart bir uygulama ve fikir birliğine rastlanılmamıştır. Araştırmamız kesitsel tanımlayıcı tipte bir araştırmadır. 1/1/2017 ile 1/2/2017 tarihleri arasında çalışmaya davet edilen aile hekimlerinden 224 katılımcı araştırmaya dahil edildi. Araştırmaya katılan hekimlerin %47,3 (n:106) sözleşmeli aile hekimi, %9,4 (n:21) uzman aile hekimi, %43,3 (n:97) aile hekimliği asistanı olarak çalışmaktadır. Eğitim alan grup olarak nitelendirilen uzman aile hekimlerinin anamnez, fizik muayene kısmında kendilerine olan güvenleri daha fazla olsa da yeteri kadar doğru bilgi sahibi olmadıkları ortaya çıkmıştır. Çünkü günümüz mevcut uzmanlık eğitimi yönetmeliğinde diz ağrısına yönelik staj, rotasyon ve eğitim bulunmamaktadır. Genel olarak bütün hekim grupları arasında bilgi ve fikir birliğine saptanmamıştır. Bu araştırma da ulaşmaya çalıştığımız standart eğitim ihtiyacı belirgin biçimde ortaya konmuştur. Aynı zamanda elde ettiğimi veriler diz ağrısına yaklaşımda hangi hususların değerlendirilmesi gerektiğine de ışık tutacak genel bir eğitim eksiğini de göstermiştir. Sonuç olarak, tıp fakültelerinde başta diz ağrıları olmak üzere kas ve iskelet sistemi hastalıklarına yönelik pratik eğitim ve bilgilerin arttırılması, uzmanlık eğitimi esnasında kas ve iskelet sistemi hastalıklarına yönelik eğitim ve rotasyonların uygulamaya konulması hastalara yaklaşımın daha kaliteli hale geleceğini göstermiştir. Mevcut aile hekimlerine ihtiyaçları olan eğitimlerin verilmesi hususunda koordineli olarak Halk Sağlığı Kurumu, Üniversiteler, Eğitim Uygulama Merkezleri, Ortopedi ve Fizik Tedavi Rehabilitasyon dernekleri ile gerekli iletişime geçilmeli ve eğitim eksiğinin giderilmesi için gerekli çalışmalar yapılmalıdır.