Remisyonda bipolar bozukluk hastalarında intihar davranışının çocukluk çağı travmaları, psikolojik dayanıklılık ve duygu düzenleme güçlükleri ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL BAKIRKÖY PROF. DR. MAZHAR OSMAN RUH SAĞLIĞI VE SİNİR HASTALIKLARI SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EMRE SUBAŞ
Danışman: Nesrin KARAMUSTAFALIOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Bu araştırmada intihar girişimi olan ve olmayan bipolar bozukluk tip 1 (BPB-1) tanılı hastalar ve sağlıklı kontroller arasında çocukluk çağı travmaları (ÇÇT), psikolojik dayanıklılık (PD) ve duygu düzenleme güçlükleri (DDG) açısından farklılıkların karşılaştırılması ve intihar girişiminin bu parametrelerle olan ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. YÖNTEM: Çalışmaya intihar girişimi olan 70, olmayan 81 ötimik BPB-1 tanılı hasta ile 90 sağlıklı kontrol dahil edilmiştir. Katılımcılara sosyodemografik ve klinik özellikler veri formu, DSM-5 Bozuklukları İçin Yapılandırılmış Klinik Görüşme (SCID-5), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMDÖ), Columbia İntihar Şiddetini Derecelendirme Ölçeği (C-İŞDÖ), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği (PDÖ) ve Duygu Düzenleme Güçlükleri Ölçeği (DDGÖ) uygulanmıştır. BULGULAR: İntihar girişimi olan hastalarda tüm ÇÇTÖ puanları intihar girişimi olmayan hastalardan ve kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksekti. İntihar girişimi olan hastalarda farkındalık dışındaki tüm DDGÖ puanları intihar girişimi olmayan hastalardan ve kontrol grubundan anlamlı olarak daha yüksekti. Hasta gruplarında sosyal yeterlik, yapısal stil ve aile uyumu dışındaki tüm PDÖ puanları sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha düşüktü. ÇÇTÖ'nün duygusal istismar, DDGÖ'nün ise stratejiler puanlarının intihar girişimi için belirleyici olduğu ve bu alt ölçek puanları ile intihar girişimi sayısı ve intihar düşüncesi şiddeti arasında anlamlı pozitif korelasyon bulunduğu sonuçları saptanmıştır. SONUÇ: Çalışmamızdan elde edilen veriler ışığında ÇÇT ve DDG bulunan BPB-1 hastalarının intihar açısından risk altında olduğu ve bu durumun tedavi planlamasında göz önünde bulundurulmasının; hem primer psikopatolojinin daha etkin tedavisine hem de intiharın önlenmesinde yardımcı olacağını düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Bipolar Bozukluk, İntihar Davranışı, Çocukluk Çağı Travmaları, Psikolojik Dayanıklılık, Duygu Düzenleme Güçlüğü