Astım tanılı 12-18 yaş arası hastaların plazma adrenomedüllin düzeylerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İDİL KANAT
Danışman: Hüseyin DAĞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmada, 12–18 yaş arası astım tanılı ergenlerde plazma adrenomedüllin düzeylerinin ölçülmesi ve bu düzeylerin hastalığın kontrol durumu ile klinik şiddetiyle ilişkilerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma prospektif kesitsel olgu-kontrol tasarımında yürütülmüş olup Sağlık Bilimleri Üniversitesi Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi'nde gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya Astım Kontrol Testi (AKT) ile kontrol altında olan 30 astımlı hasta, kontrol altında olmayan 30 astımlı hasta ve 25 sağlıklı ergen dahil edilmiştir. Astım tanıları uzman hekim tarafından doğrulanmış, demografik, klinik ve laboratuvar verileri standart formlara kaydedilmiş ve astım kontrol düzeyi geçerliliği yapılmış AKT ile sınıflandırılmıştır. Rutin tetkiklere ek olarak alınan kan örnekleri santrifüj edilip serumları –80°C'de saklanmış ve plazma adrenomedüllin düzeyleri ELISA yöntemiyle analiz edilmiştir. Veriler uygun istatistiksel testlerle değerlendirilmiş, anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiş ve ROC analizi ile biyobelirteçlerin tanısal gücü incelenmiştir. Bulgular: Astım ve kontrol grupları demografik açıdan benzer bulunmuş, bu durum karşılaştırmaların güvenilirliğini desteklemiştir. Astımlı olgularda adrenomedüllin düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptanmış (p<0.01) ve ROC analizinde astımı öngörmede güçlü bir belirteç olarak belirlenmiştir (AUC: 0.865). ADM için ≥6.74 ng/mL kesim değeri astım riskini 21 kat artırmış; IgE ve trombosit düzeyleri de sırasıyla yaklaşık 10 ve 5 kat artmış risk ile ilişkili bulunmuştur. Kontrollü–kontrolsüz astım grupları karşılaştırıldığında ADM, IgE, PLT ve D vitamini anlamlı farklılık göstermiş; özellikle kontrolsüz astımda trombosit yüksekliği ve D vitamini düşüklüğü dikkat çekmiştir. Diğer hematolojik ve biyokimyasal parametrelerde anlamlı fark saptanmamıştır. Sonuç: Elde edilen bulgular, adrenomedüllinin astımın tespitinde ve hastalık şiddetinin değerlendirilmesinde tamamlayıcı bir biyobelirteç olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Adrenomedüllinin klinik uygulamadaki yerinin netleştirilmesi için daha geniş örneklemli ileri çalışmalar gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Astım, Adrenomedüllin, Ergen, Astım Kontrol Testi