Yaşlı hastalarda; Üç ve dört parçalı proksimal humerus kırığı veya primer glenohumeral artrit nedeniyle uygulanan ters omuz artroplastisi tedavilerinin sonuçlarının karşılaştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANTALYA SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ŞEVKET BÜTÜN
Danışman: Ömer Faruk KILIÇASLAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Ters omuz artroplastisinin (TOA) geçmişte ve günümüzde en sık kullanım endikasyonu rotator manşet artropatisi (RMA) olup gün geçtikçe artan endikasyonları arasında çok parçalı proksimal humerus kırıkları da yer almaktadır. Yaptığımız bu çalışmanın amacı, kliniğimizde RMA ve proksimal humerus travmaları nedeniyle uygulanan TOA'ların klinik, fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarını ortaya koymak ve bu iki hasta grubunu birbirleriyle ve literatürle karşılaştırmaktır. Çalışmamız; 2010-2020 yılları arası TOA uygulanan ortalama yaşı 71,16 ve ortalama takip süresi 36,07 ay olan 54 hasta ile yapıldı. TOA operasyonlarının %55,4'ü (n:31) travma nedeniyle, %44,6'sı (n:25) primer glenohumreal artrit (PGA) nedeniyle yapıldı. Operasyonlarda 6 farklı protez modeli kullanıldı. Hastaların eklem hareket açıklıkları (EHA) ölçüldü, skorlama sistemlerinden Modifiye Constant-Murley, "the Disabilities of the Arm, Shoulder and Hand" (DASH), "the American Shoulder and Elbow Surgeons Shoulder Score" (ASES) ve ayrıca "Short Form-12" (SF-12) dolduruldu. Çekilen grafiler üzerinden; akromiyon-tüberkül mesafesi (ATM), glenoid-tüberkül mesafesi (GTM), peg-glenoid kenar mesafesi (PGKM), protez-skapular boyun açısı (PSBA), taşma mesafesi (TM), glenoid indeks (Gİ) ölçümleri yapıldı ve Sirveaux sınıflamasına göre skapular çentikleşme derecelerine bakıldı. Hastaların ameliyat öncesi radyolojik görüntüleri üzerinden Neer ve Hamada sınıflamaları değerlendirildi ve PGA olan hastalarda Sirveaux sınıflamasına göre glenoid erozyon derecelerine bakıldı. Bulgular; hem etiyolojiye göre hastaların ikiye ayrıldığı travma ve PGA grupları içerisinde hem de Neer kriterlerine göre üçe ayrıldığı mükemmel, memnun edici ve yetersiz grupları içerisinde değerlendirildi. Hastaların klinik ve radyolojik sonuçlarının; etiyolojiden ve ameliyat öncesi sınıflamalardan bağımsız olduğu saptandı. Hastalarda Sirveaux skapular çentikleşme evrelemesi ile PGKM ve PSBA ilişkileri istatistiksel anlamlı bulundu. Evre 3 ve evre 4 skapular çentikleşme gelişen hastaların PGKM ve PSBA ölçümleri, çentikleşmesi olmayan ve evre 1 çentikleşmesi olan hastalardan istatistiksel anlamlı şekilde yüksek bulundu. Hastaların operasyon sonrası radyografilerinde, TOA'nın en sık komplikasyonlarından ve TOA sağ kalımına önemli etkisi olan skapular çentikleşmenin gelişmesi açısından PGKM ve PSBA değeri önemli bir prognostik faktör olarak değerlendirilebilir.