Pedı̇atrı̇k yaş grubunda akut rı̇nosı̇nüzı̇te sekonder orbı̇tal komplı̇kasyonların lamı̇na paprı̇sea ve komşu ı̇ntranazal anatomı̇k yapılar ı̇le ı̇lı̇şkı̇sı̇nı̇n kesı̇tsel görüntülemelerle değerlendı̇rı̇lmesı̇
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, KULAK BURUN BOĞAZ VE BAŞ-BOYUN CERRAHİSİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET FATİH ÇAKMAK
Danışman: Mehmet Ali ÇETİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Akut rinosinüzite sekonder orbital komplikasyon gelişmiş pediatrik hastalarda lamina paprisea ve ilişkili intranazal yapıların kesitsel (BT) görüntülemelerle değerlendirilip hastalıkla ilişkisinin veya olası bir risk faktörü olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Vaka grubunu akut rinosinüzite sekonder orbital komplikasyonu geçiren pediatrik (0-18 yaş) 50 hasta oluşturmaktaydı. Kontrol grubunu ise bu hastalığa sahip olmayan yaş dağılımına uyan randomize pediatrik 50 hasta oluşturmaktaydı. Hastalar Orbital / Maksillofasiyal / Paranasal Bilgisayarlı Tomografi görüntüleriyle değerlendirilmiştir. Hastalarda komplikasyon gelişen taraftaki Herzallah lamina paprisea lokalizasyon sınıflaması, Landsberg ve Friedman unsinat proses üst yapışma lokalizasyon sınıflaması, hiperpnömatize (fazla gelişmiş) etmoid bulla varlığı, agger nazi hücresi varlığı, haller hücresi varlığı, yüksek septal deviasyon varlığı, konka bülloza varlığı değerlendirildi. Kontrol grubunda da aynı ölçümler yapıldı. Bulgular: Çalışmada vaka grubunda 35 erkek ve 15 kadın toplam 50 hasta, kontrol grubunda 34 erkek ve 16 kadın toplam 50 hasta mevcuttu. Vaka grubunda yaş ortalaması 6,76 ± 4,02 ve kontrol grubunda yaş ortalaması 5,80 ± 4,1 olarak olarak hesaplandı. Vaka grubu hastalarında taraf olarak 25 hastada sol gözde, 23 hastada sağ gözde ve 2 hastada her iki gözde komplikasyon görüldü. Vaka grubunda Chandler sınıflamasına göre 40 hastada preseptal selülit (evre 1), 2 hastada orbital sellülit (evre 2), 7 hastada subperiostal abse (evre 3), 1 hastada orbital abse (evre 4) izlendi. Vaka grubunda etmoid sinüzit eşlik eden 47 hasta (%94), maksiller sinüzit eşlik eden 34 hasta (%68), frontal sinüzit eşlik eden 27 hasta (%54), sfenoid sinüzit eşlik eden 8 hasta (%16) gözlendi. Bütün sinüsleri içeren pansinüzit tablosu 7 hastada (%14) gözlendi. Çalışmada lamina paprisea lokalizasyon sınıflaması vaka ve kontrol grubunda yapıldı. Her iki grupta da %80 oranda Tip 1 gözlendi ve istatistiksel olarak anlamlı farklılık izlenmedi (p=0,433). Unsinat proses üst yapışma yerine göre 6 tipe ayrılarak her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p=0,579). Hiperpnömatize etmoid bulla varlığı her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel ix olarak anlamlı fark izlenmedi (p=0,204). Yüksek septal deviasyon varlığı her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p=1,00). Agger nazi hücresi varlığı her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p=0,204). Haller hücresi varlığı her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p=1,00). Konka Bülloza varlığı her iki grupta değerlendirildi ve istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmedi (p=0,505). Sonuç: Çalışmada değerlendirilen bütün parametrelerde istatistiksel açıdan iki grup arasında anlamlı bir fark izlenmedi. Bu çalışmanın ışığında lamina paprisea lokalizasyonunun, unsinat proses üst yapışma lokalizasyonunun ve diğer anatomik varyasyonların (hiperpnömatize etmoid bulla, agger nazi, haller hücresi, yüksek septal deviasyon, konka bülloza) pediatrik hastalardaki akut rinosinüzite sekonder orbital komplikasyon gelişiminde risk faktörü veya ilişkisi olmadığını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Akut Rinosinüzit, Orbital Komplikasyon, Lamina Paprisea, Unsinat Proses, Chandler Sınıflaması, Hiperpnömatize Etmoid Bulla.