Proksimal femur çivisi uygulanan trokanterik bölge kırıklarında sistemik ve oral traneksamik asit kullanımının kanama üzerine etkilerinin karşılaştırılması

---

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, BURSA YÜKSEK İHTİSAS SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, CERRAHİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: HARUN SAĞLICAK

Danışman: Yavuz AKALIN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Giriş: Ortopedi ve travmatolojide traneksamik asit (TEA) kullanımı son yıllarda yapılan çalışmalara göre ameliyat sonrası komplikasyonları arttırmadan kan kaybını ve allojenik kan transfüzyonu ihtiyacını azalttığı gösterilmiştir. Ancak ilacın en uygun doz ve veriliş biçimleriyle ilgili karar birliği bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı, femur intertrokanterik kırıklarında proksimal femur çivisiyle tespit edilen olgularda ameliyat öncesi ve sonrası farklı doz ve formlarda TEA verilen hastalarda gelişen komplikasyonlar, kan kaybı, allojenik kan transfüzyonu ihtiyaçlarının değerlendirilmesi ve yorumlanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Mayıs 2019 ile Haziran 2020 arasında ameliyat edilen hastaların verileri ileriye dönük olarak toplanmış; geriye dönük olarak analizi yapılmıştır. Femur intertrokanterik kırığı olan 102 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Her grupta 34 hasta [kontrol, sistemik, kombine (sistemik+oral)] olacak şekilde üç gruba ayrılmıştır. Sistemik ve kombine gruptaki hastalara farklı doz ve formlarda TEA verilmiştir. Kan kaybı, allojenik kan transfüzyonu oranı, tromboembolik olaylar başta olmak üzere diğer komplikasyonlar (enfeksiyon, yara problemleri, ölüm gibi) açısından gruplar karşılaştırılmıştır. Bulgular: Üç grup arasında demografik veriler, vücut kan hacmi, operasyon tarafı, ameliyat öncesi kan parametreleri ve cerrahi süre açısından fark görülmemiştir. Kontrol grubu ile TEA grupları karşılaştırıldığında sistemik grup ve kombine grupta total ve gizli kan kaybının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azaldığı görülmüştür (p=0,013; p=0,004). TEA grupları arasında yapılan karşılaştırmalarda ise istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir (p=0,731). Sonuç: Bu çalışmada, TEA verilen gruplar ile kontrol grubu karşılaştırıldığında kan kaybı ve allojenik kan transfüzyonunun TEA gruplarında istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu gözlenmektedir. Kombine grupta en az kan kaybı ve allojenik kan transfüzyonu ihtiyacı görülmüştür. Tüm gruplar arasında gelişen komplikasyonlar açısından istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir. Ayrıca çalışmamız bildiğimiz kadarıyla travma hastalarında oral TEA formunun ilk kez kullanıldığı çalışma olması nedeniyle literatüre katkı sağlayabileceği görüşündeyiz. Daha uzun takipli yeni çalışmaların yapılmasını öneririz. Anahtar Kelimeler: Allojenik Kan Transfüzyonu; Femur İntertrokanterik Kırık; Gizli Kan Kaybı; Proksimal Femur Çivisi; Traneksamik Asit; Travma.