Relaps refrakter hodgkin lenfomada PD-1 blokeri nivolumab tedavisinin etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, ANKARA DR. ABDURRAHMAN YURTASLAN ONKOLOJİ SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EKİN ERGÜN PEHLİVAN
Danışman: Mehmet Sinan DAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Hodgkin lenfoma (HL) genellikle genç erişkinlerde, yaygın olarak servikal lenf nodlarında ortaya çıkan bir lenfoid malignitedir. Etyolojisi kesin olarak bilinmemekle birlikte Epstein-Barr virus enfeksiyonu, otoimmün hastalıklar ve immünsupresyonun HL riskinde artışa sebep olduğu bilinmektedir. Biz de çalışmamızda relaps/refrakter HL tanılı hastalarda programlanmış ölüm 1 (PD1) blokeri nivolumab tedavisinin etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesini amaçladık. Çalışmamıza hastanemiz Hematoloji kliniğine başvuru sonrasında HL tanısı konulup takip edilen 37 hasta dahil edildi. Hastaların demografik verileri, uygulanan tedaviler ve tedavi yanıtları hasta dosyalarından taranarak kaydedildi. Elde edilen veriler SPSS 26.0 analiz programı ile analiz edilerek istatistiksel değerlendirme yapıldı. Çalışmamızda hastaların 23'ü erkek (% 62,2) ve 14'ü kadın (%37,8) olup tanı anındaki yaş ortalamaları 27,11 ± 10,59 (16-57) ve hastaların vücut kitle indeksi (BMI) ortalamaları 22,98 ± 3,57 kg/m² idi. Histolojik alt tiplerinde 23'ü (% 62,16) nodüler sklerozan tip, 6'sı (% 16,21) mikst sellüler, 2'si (% 5,40) lenfositten zengin ve 2'si (% 5,40) lenfositten fakir olup birincil sıra tedavi olarak Adriamisin, Bleomisin, Vinblastin, Dakarbazin (ABVD) alanların sayısı 33 (%89,1); Bleomisin, Etoposid, Doksorubisin, Siklofosfamid, Vinkristin, Prokarbazin ve Prednizon (BEACOPP) alanların sayısı 2 (%5,40) idi. İkincil tedavi protokollerinde ise en sık Gemsitabin, Deksametazon, Sisplatin (GDP) (n:16; %43,24) ve sonra sırasıyla İfosfamid, karboplatin ve etoposid (ICE) (n:6; %16,21) ve Dekzametazon, Sitozin arabinozid, Sisplatin (DHAP) (n:5;%13,51) uygulanmış iken üçüncül tedavi protokollerinde sıklık sırasıyla Brentuksimab (n:12; %32,43), brentuksimab bendamustin (n:8; %21,62), DHAP (n:5; %13,51), GDP (n:4; %10,81) ve Nivolumab (n:4;%10,81) uygulanmıştı. Toplam uygulanan nivolumab kür sayısı ortalaması 16,00 ± 14,99 idi. Nivolumab tedavisi sonrasında 20 hastada (% 54,05) progresyon izlenmez iken 17 hastada (%45,94) progresyon izlenmişti. Relaps/refrakter HL tanılı hastalarda PD1 blokeri nivolumab tedavisinin etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesini amaçladığımız çalışmamızın sonuçları literatür verileri ile benzerlik göstermiştir.