Laboratuvar tetkiklerinde hipoglisemi saptanan hastaların etiyolojik açıdan değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, İSTANBUL PROF. DR. CEMİL TAŞÇIOĞLU ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE IRMAK
Danışman: Mine ADAŞ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:AMAÇ: Hipoglisemiye neden olan etiyolojik faktörleri belirlenmesi, hipogliseminin kolaylaştırıcı faktörlerinin tespit edilebilmesi, diyabet tanısı olup hipoglisemi yaşayan hastaların kullandığı ilaçların belirlenmesini amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: 01.01.2019 ile 18.11.2019 tarihleri arasında Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesine (SBÜ Okmeydanı Eğitim ve Araştırma Hastanesi) başvuran ve kan glukoz düzeyi 70 mg/dL'nin altında saptanmış,18 yaş üstü 3652 hasta dahil edildi. Hastaların yaş, cinsiyet, kan glukoz düzeyi, hipoglisemi anındaki kreatinin değeri, başvuru yeri, gebe olup olmadığı, yandaş hastalıkları, hastanın beslenme desteği kullanım durumu ve diyabet tanısı olan hastaların kullandığı diyabet ilaçları değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya katılanların %59,1'i kadın, %40,9'u erkekti. Kadınların yaş ortalaması 43,91 ve ortalama kan glukoz düzeyi 62,59 mg/dL iken erkeklerin yaş ortalaması 53,5 ve ortalama kan glukoz düzeyi 61,45 mg/dL olarak bulundu. Çalışmaya katılan hastaların %30'unun herhangi bir kronik hastalığı yokken, %27,7'sinde hipertansiyon, %19,2'sinde diyabetes mellitus, %18,6'sında gebelik, %16,2'sinde malignite, %12,5'inde iskemik kalp hastalığı, %8,9'unda solunum sistemi hastalığı, %8,6'sında kronik böbrek hastalığı, %7,1'inde nörolojik hastalık, %6'sında endokrinolojik hastalık, %2,8'inde kronik karaciğer hastalığı ve %2,4'ünde romatolojik hastalık bulunmaktaydı. Spesifik komorbid hastalıklara göre yaptığımız regresyon analizinde; ciddi hipoglisemi yaşama riski diyabetes mellitus varlığında 2,478, kronik böbrek hastalığı varlığında 2,241, malignite tanısının varlığında 1,323, beslenme desteği kullanımında 1,722 kat artmaktadır. SONUÇ: Hastalığı değil hastayı temel alan tedavi yaklaşımı hipoglisemi gelişimini önleyebilir. Hipoglisemi saptanan her hastada; hastanın kullanmakta olduğu ilaçlar, komorbid durumları, hastanın performans durumu beraber değerlendirilerek uygun tanı ve tedavi yaklaşımı belirlenmelidir. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Hipoglisemi, Komorbidite sayısı.